Trzeba było przygotować butelki, zmienić pieluchy, wyprać ubrania i udać się na wizytę u lekarza.
Gdy jedno dziecko w końcu zasnęło, drugie się budziło.
Gdy dwoje z nich przestawało płakać, często zaczynali pozostali.
Bywały noce, kiedy nie pamiętała, kiedy ostatnio odpoczywała dłużej niż godzinę.
Nauczyła się rozpoznawać płacz każdego dziecka.
Jeden płakał, gdy był głodny. Inny stawał się niespokojny, gdy czuł się nieswojo. Jednego trzeba było trzymać trochę dłużej, zanim się uspokoił.
Najmniejsze ruchy stały się dla niej znajome.
Odkryła, że macierzyństwo nie polega tylko na karmieniu i ubieraniu dzieci. Chodzi o zwracanie uwagi, gdy zmęczenie utrudnia koncentrację.
Chodziło o słuchanie.
Chodziło o to, żeby być obecnym, kiedy wydawało się, że nie ma już nic do dania.
Pieniądze szybko stały się kolejnym źródłem strachu.
Koszty były ogromne. Pięcioro dzieci potrzebowało jedzenia, ubrań, środków do życia i opieki medycznej, a ograniczone oszczędności rodziny nie mogły wystarczyć na wieczność.
Mężczyzna, który odszedł, nie udzielił żadnego znaczącego wsparcia.
Młoda matka zaczęła więc szukać pracy, która będzie w stanie sprostać potrzebom dzieci.
Sprzątała biura po godzinach pracy.
Zajmowała się naprawą i szyciem ubrań, gdy ktoś potrzebował niedrogiej przeróbki.
Podejmowała się trudnych zadań, które inni ludzie często odrzucali.
Czasem wracała do domu z obolałymi rękami i opuchniętymi stopami, wiedząc, że następny poranek rozpocznie się jeszcze przed wschodem słońca.
Nauczyła się oszczędzać każdego dolara.
