Mamo, proszę nie dzwoń do Bena...

„Może będzie chciał zamieszkać z tobą. A czy ja będę musiała przeprowadzić się do jego ojca? A może będziemy musieli udawać, że wszystko da się naprawić w jeden dzień?”

Wziąłem syna za rękę.

- Nikt nie podejmie takiej decyzji bez Ciebie.

- Ale nie wiem, czego chcę.

- W porządku.

Spojrzał na mnie.

— A co jeśli chcę poznać swoją biologiczną matkę?

- Masz do tego pełne prawo.

- A jeśli potem będę chciała zostać z tobą?

Poczułem gulę w gardle.

- W takim razie zostaniesz ze mną.

— Nawet jeśli okaże się, że nie jestem twoim prawdziwym synem?

Ścisnęłam jego dłoń.

- Nie musisz być do mnie spokrewniony, żeby być moim synem.

Następnego ranka prawie nie spałem.

Kilkakrotnie przeczytałem list Claire, obejrzałem stare zdjęcie i próbowałem sobie przypomnieć wszystko, co wydarzyło się w szpitalu dwadzieścia lat temu.

Około południa postanowiłem zadzwonić do placówki medycznej.

Najpierw musiałam wyjaśnić pracownikowi archiwum, kim jestem i dlaczego interesują mnie dokumenty dotyczące narodzin, które miały miejsce wiele lat temu.

Długo zadawała mi pytania, a potem poprosiła mnie o przesłanie kopii dokumentów, które posiadam.

Wysłałem zdjęcia dokumentów.

Kilka godzin później oddzwonili do mnie.

„Pani Mary” – zaczęła ostrożnie kobieta – „znaleźliśmy zapis wewnętrznego audytu przeprowadzonego w listopadzie tego roku.

- Więc to prawda?

Po drugiej stronie linii zapadła cisza.

„Nie mogę potwierdzić wszystkich okoliczności przez telefon. Musisz złożyć pisemny wniosek i przedstawić dokumenty tożsamości”.

— Ale czy rzeczywiście był to błąd?

Archiwum zawiera informacje o naruszeniach procedury identyfikacyjnej dwójki niemowląt. Bardziej szczegółowych informacji może udzielić jedynie uprawniony specjalista.

Zamknąłem oczy.

Więc to nie jest fikcja.

Nie żartuj, Ben.

To nie jest czyjaś próba zniszczenia naszej rodziny.

To wydarzyło się naprawdę.

I ktoś wiedział.

Ktoś widział dokumenty.

Ktoś postanowił zachować milczenie.

Rozłączyłem się i przez dłuższy czas siedziałem bez ruchu.

Potem zadzwoniłem do Davida.