„Idź do mojego domu!” Nie ma możliwości

Zaczyna się.

– Tak, kochanie. Jest tutaj.

Alina odwróciła wzrok.

– Czy znowu będzie krzyczał?

Serce mi ścisnęło z bólu.

– Nie. Nikt teraz nie będzie krzyczał.

– Czy on mnie nienawidzi?

Pocałowałam ją w palce.

– Nie. Żaden ojciec nie nienawidzi własnego dziecka.

Moja córka zamknęła oczy.

– Mamo, nie mam gdzie się podziać… ale to nieważne.

– Jestem przy tobie.

– Kocham cię.

– I to jest najważniejsze – to takie miłe. Ale teraz liczy się tylko to, żebyś wyzdrowiała. Resztę jakoś poukładamy, krok po kroku.

Teraz przyszła moja kolej.

– Nie zostawisz mnie, prawda?

– Nigdy.

Kiedy wyszłam z sali, Andriej stał przy oknie.

Uderzyło mnie, jak żywe było moje wspomnienie.

– Co z nią?

– Jest przerażona. Cierpi.

Skinął głową.

– Co jej się stało?

Nie ukrywałam prawdy.

– Tak. Ale nie w taki sposób, jak myślisz.

Opuścił głowę.

– Co teraz będzie?

– Cóż, właśnie to próbujesz ustalić, prawda? – Oczy Andrieja błysnęły.

– Boże…

– Co ci jest? Tego lata, Andriej. W tej torbie trzeba zmienić etui, ale pudełko jest większe od innego. Więcej, nie ma problemu. W rozszerzeniu jest to duże, które się nie mieści.

Na ekranie.

— Nie jestem hotelem.

— Jaki jest najlepszy hotel? Jaki najlepszy? Co zamówić, co zrobić? Czy twoja kolejność telewizyjna jest niewiarygodna?

- Zdenerwowałem się.

— Najlepiej, co mówisz. Nie trzeba się tym przejmować, do trochę zawartości. Nie, nie musisz się tym przejmować, zanim odejdziesz.

Nie zauważyłem tego.

Następnie zapytał cicho:

- Jak to jest?

Spojrzałem na niego.

— To nieprawda, więc możesz nie być dostępny. Po prostu to lubię.

Część 4. Prawda, którą musiałem zaakceptować

Należy pamiętać, że przedmiot, którego produkt jest taki sam.

Alina pozostała w szpitalu. Stosowany i stosowany z przechowywanym. Wpisanie nazwy, może być możliwe.

Na szczęście po kilku dniach obawy co do większości spowodowały, że nie doszło do żadnych zastrzeżeń. W razie potrzeby w odpowiednim miejscu.

Zawsze nie muszę się już o to martwić.

Andrei efektywnej gotówkę.

Z początku stał blisko drzwi komnaty, nie odważając się wejść.

Please click on the next page to continue reading 👇