Moje oczy powędrowały najpierw do drenażu.
Jeśli ta rzecz naprawdę była żywa, może stąd pochodzi.
Rozejrzałem się po brzegach prysznica, a potem w pobliżu toalety. Sprawdziłem pod zlewem i podążałem za liniami rur oczami. Nawet spojrzałem w górę w stronę sufitu, choć mogłoby to zabrzmieć śmiesznie.
Chciałem zrozumieć, jak coś takiego mogło pojawić się w zwykłej łazience.
Czy skądś się wypełzł?
Czy wszedł przez hydraulikę?
Czy ktoś nieświadomie nosił to w środku?
A może był tam dłużej, niż ktokolwiek zdawał sobie sprawę?
Potem przyszło pytanie, którego naprawdę nie chciałem rozważyć:
A gdyby było ich więcej?
Ta myśl natychmiast sprawiła, że poczułem się nieswojo.
Zacząłem dokładniej sprawdzać pokój.
Każdy cień wydawał się ciemniejszy niż kilka minut wcześniej.
Każdy mały znak w pobliżu odpływu zasługiwał na drugie spojrzenie.
Każdy wilgotny zakątek nagle wydawał się możliwą kryjówką.
Oczywiście nic w samej łazience się nie zmieniło, oczywiście. To wciąż był ten sam znajomy pokój, do którego wszedłem przed chwilą.
To, co się zmieniło, to moje postrzeganie tego.
To jedna z dziwnych rzeczy związanych z odkryciem czegoś nieoczekiwanego w znajomym miejscu. Gdy twój mózg rozpozna możliwość, że istnieje coś niezwykłego, zaczynasz widzieć całe środowisko inaczej.
Odpływ nie jest już tylko odpływem.
Znalazłem ten przepis na kurczaka z 1965 r. w starym pudełku z przepisami mojej teściowej, a teraz wiem, dlaczego robiła go w każdą niedzielę
Please click on the next page to continue reading 👇
