Małżeństwo , o którym myśleliśmy , że będzie trwać wiecznie
Siedem lat wcześniej poznałem Sophie Bennett w kawiarni podczas burzy .
Miałem dwadzieścia dziewięć lat, wiecznie się spóźniałem i pracowałem po godzinach w firmie architektonicznej . Ona miała dwadzieścia siedem lat, była nauczycielką literatury , nosiła powieści w ogromnej płóciennej torbie i wierzyła , że nie ma złego dnia , którego nie dałoby się poprawić gorącą kawą .
Tego popołudnia deszcz padał tak mocno , że ulica na zewnątrz wyglądała jak rzeka .
Wszystkie stoliki w kawiarni były zajęte .
Z wyjątkiem jednego.
Sophie siedziała tam z otwartą książką , notatnikiem pokrytym pismem i dwoma pustymi kubkami po kawie .
Zapytałem , czy mogę dzielić z nią stolik .
Spojrzała w górę i się uśmiechnęła.
„Tylko jeśli obiecasz, że nie będziesz mnie pytać , co czytam .”
Zaśmiałem się.
"Aż tak źle?"
„Nie. Po prostu ludzie zawsze pytają , a potem wyglądają na rozczarowanych, kiedy im mówię . ”
Usiadłem .
Oczywiście , pięć minut później zapytałem , co czyta .
Przewróciła oczami .
I jakoś ta rozmowa trwała trzy godziny.
Rozmawialiśmy o książkach, wspomnieniach z dzieciństwa , okropnych pierwszych randkach i miejscach , które chcieliśmy odwiedzić .
Kiedy w końcu przestało padać , zaproponowałem , że odprowadzę ją do domu.
Powiedziała mi, że mieszka dwanaście przecznic dalej .
Powiedziałem , że mi to nie przeszkadza.
To był początek .
Nasz związek nie był idealny, ale był łatwy w sposób , jakiego nigdy wcześniej nie doświadczyłam .
Sophie pamiętała najmniejsze rzeczy .
