Władze przypomniały jednak społeczności, że podejrzenie nie jest tym samym, co dowód.
Śledztwo musiało odróżnić potwierdzone dowody od przypuszczeń, a każde oskarżenie musiało zostać poparte odpowiednią procedurą prawną.
Nie każdy zaginiony przedmiot można automatycznie przypisać mężczyźnie.
Niektóre raporty były zbyt stare, a inne nie posiadały wystarczającej dokumentacji.
Śledczy kontynuowali sprawdzanie odzyskanych rzeczy i analizowanie chronologii zdarzeń.
Aresztowanie dało odpowiedź na jedno ważne pytanie.
Ale ktoś inny pozostał.
Dlaczego ten człowiek przez tyle lat kontynuował zażywanie narkotyków i jak udało mu się uniknąć podejrzeń przez tak długi czas?
Zdaniem śledczych, odpowiedź mogła leżeć w jego codziennych czynnościach, które sprawiały, że był niemal niewidzialny.
ROZDZIAŁ 5: TAJEMNICA, KTÓRA W KOŃCU WYSZŁA NA ŚWIAT
W dniach po aresztowaniu okolica powoli wracała do normy.
Mieszkańcy zaczęli znów wyprowadzać psy, odbierać pocztę i rozmawiać ze sobą w swoich ogrodach.
Ale atmosfera się zmieniła.
Przez lata zaginięcia istniały jako osobne historie. Każdy incydent był krótko omawiany, zanim został zapomniany.
Teraz ludzie zrozumieli, że kilka z tych wydarzeń mogło być ze sobą powiązanych.
Uświadomienie sobie tego było niepokojące.
Niektórzy mieszkańcy zastanawiali się, jak mogli mieszkać tak blisko mężczyzny, nie zdając sobie sprawy z tego, co się dzieje.
Inni zastanawiali się, dlaczego nie połączono tych doniesień wcześniej.
