Dwadzieścia dolarów.
Kilka osób zaoferowało większe kwoty .
Inni dawali monety.
Mężczyzna , który kwestionował decyzję sędziego , powoli podszedł do stołu .
Stał tam przez chwilę .
Następnie położył pięćdziesiąt dolarów obok pozostałych wpłat .
„Mój ojciec stracił pracę, kiedy byłem młody ” – przyznał . „ Pamiętam, jak mama udawała , że nie jest głodna ”.
Jego głos złagodniał.
„ Chyba zapomniałem . ”
Policjant , który aresztował Adama , wystąpił naprzód .
Położył pieniądze obok składki sędziowskiej .
Następnie spojrzał na chłopca .
„ Przykro mi, że twoja rodzina przez to przechodzi ” – powiedział .
Adam ledwo mógł oddychać.
Wszedł na salę sądową spodziewając się potępienia .
Zamiast tego pomagali mu obcy ludzie .
Zakrył twarz obiema dłońmi i zaczął płakać .
„ Nie wiedziałem , że ludzi to obchodzi” – wyszeptał .
Sędzia Bennett spojrzał na niego.
„Ludzie się troszczą, synu. Czasami po prostu trzeba im o tym przypomnieć ”.
Rozdział 4 : Więcej niż druga szansa
Kiedy wpłaty zostały przeliczone , sąd zebrał wystarczająco dużo pieniędzy , aby kupić artykuły spożywcze , lekarstwa i inne niezbędne rzeczy dla Adama i jego matki .
Pan Collins podszedł do sędziego .
Jego twarz się zmieniła.
Irytacja zniknęła , zastąpiona wyrazem twarzy, którego Adam nie do końca rozumiał .
„ Wasza Wysokość” – powiedział – „chciałbym coś powiedzieć ” .
Sędzia skinął głową .
"Zacząć robić."
