„Wyjątkowo posprzątamy wszystko”.

Trzy dni później Patricia zorganizowała lunch dla członków zarządu Fundacji Whitmore.

Przed południem nosiła diamenty i bez końca mówiła o „rodzinnym dziedzictwie”.

Podałem herbatę.

Cieszyło ją to bardziej, niż powinno.

Nie podobał jej się dzwonek do drzwi.

Wszedł siwowłosy mężczyzna w towarzystwie dwóch prawników.

Patricia zamarła.

„Robert?”

Robert Hale był starszym powiernikiem.

Daniel zszedł na dół.

„Co się dzieje?”

Robert położył teczkę na stole w jadalni.

„Nadzwyczajne spotkanie zarządu”.

Patricia spojrzała na mnie.

Zdjąłem fartuch.

Złożyłem.

Następnie ostrożnie położyła go obok filiżanki.

„Chyba powinieneś usiąść.”

Jej twarz straciła kolor.