3. Upadki są częste, ale nigdy nie należy ignorować ich konsekwencji
Każdy doświadczony łyżwiarz figurowy wie, że upadki są częścią procesu uczenia się.
W rzeczywistości wielu trudnych umiejętności nie da się opanować bez nieudanych prób.
Zawodnik ćwiczący nowy skok może kilkakrotnie stracić równowagę, zanim w końcu uda mu się wylądować.
Proces ten wymaga cierpliwości i wytrwałości.
Jednakże akceptowanie upadków jako normalnego elementu treningu nie oznacza, że każdy upadek należy traktować jako nieszkodliwy.
Upadek na lód może spowodować uraz nadgarstków, ramion, kolan, bioder lub pleców.
Uderzenie w głowę może spowodować wstrząs mózgu.
Niektóre urazy są widoczne od razu, inne rozwijają się stopniowo lub dają objawy, które początkowo łatwo przeoczyć.
Łyżwiarz może szybko wstać po uderzeniu w głowę, upierać się, że wszystko jest w porządku i prosić o pozwolenie na kontynuowanie ćwiczeń.
Taka reakcja nie oznacza koniecznie, że sportowiec nie doznał kontuzji.
Objawy wstrząsu mózgu mogą obejmować bóle głowy, zawroty głowy, dezorientację, nudności, nadwrażliwość na światło i trudności z koncentracją.
Niektóre objawy mogą stać się zauważalne dopiero później.
Amerykańskie Centra Kontroli i Prewencji Chorób zalecają natychmiastowe wycofanie sportowca z udziału w sporcie w przypadku podejrzenia wstrząśnienia mózgu. Sportowiec nie powinien wracać do sportu tego dnia i powinien przejść odpowiednią diagnostykę lekarską oraz uzyskać zgodę lekarza przed wznowieniem aktywności.
Zasada ta jest szczególnie ważna w przypadku dzieci i nastolatków, którzy mogą minimalizować objawy, aby nie zawieść swoich trenerów lub nie przegapić zawodów.
Kultura bezpieczeństwa zaczyna się wtedy, gdy dorośli jasno dają do zrozumienia, że zgłoszenie bólu lub złego samopoczucia jest odpowiedzialną decyzją.
Odwaga to nie udawanie, że uraz nie istnieje. Czasami odwaga oznacza wiedzę, kiedy przestać.
