Nie było odpowiedzi .
Przeszukał cały samochód .
Drzwi były zamknięte. Nic nie wyglądało na uszkodzone. Pod przednią szybą nie było żadnej notatki ani wiadomości wyjaśniającej opóźnienie w powrocie .
Spróbował do niej zadzwonić ponownie.
Nic.
W końcu skontaktował się z władzami .
O północy przybyli pierwsi ratownicy .
Wypytywali Mahmoud o trasę jej podróży , ubiór, sprzęt i stan fizyczny .
Czy miała jakieś problemy zdrowotne ?
Czy znała ten obszar ?
Czy mogła celowo pójść gdzie indziej ?
Mahmoud odpowiadał na wszystkie pytania tak spokojnie , jak tylko potrafił .
Następnie jeden z funkcjonariuszy zapytał , czy Layan mógł chcieć zniknąć .
Mahmud spojrzał na niego z niedowierzaniem.
„Moja córka miała wrócić do domu na obiad ”.
Policjant przeprosił, wyjaśniając , że śledczy musieli wziąć pod uwagę każdą możliwość.
Ale Mahmud ledwo go słyszał .
Ciągle patrzył w stronę ciemnego wejścia na szlak .
Gdzieś za tymi drzewami, jak sądził, czekała jego córka , aż ktoś ją znajdzie .
