Zniknęła w górach na 3 lata

Dlaczego uśmiechnęła się bez mrugnięcia okiem

Szczególnie zaniepokoił badaczy wyraz twarzy Layan , gdy ją odkryli .​​

Uśmiechała się nieustannie .

Pozostała nienaturalnie nieruchoma .​

A gdy światło latarki oświetliło jej twarz, prawie nie zareagowała .

Niektórzy początkowo interpretowali jej pojawienie się jako dowód czegoś tajemniczego .

Jednak lekarze i psychologowie , którzy ją badali, podeszli do tego zachowania inaczej.

Brali pod uwagę skutki długotrwałej izolacji , stresu , lęku i narażenia na nietypową sytuację społeczną .

Layan wyjaśniła , że ​​przyzwyczaiła się do słabego oświetlenia jaskini .​

Bezpośrednie promienie światła wydawały się przytłaczające.

Przez lata utrzymywała kontakty głównie z jedną osobą .​

Kiedy nagle pojawiło się kilku nieznajomych , którzy głośno mówili i świecili jej latarkami , nie wiedziała , jak zareagować .

Uśmiechnęła się, bo była przestraszona .

Pozostała nieruchoma , ponieważ próbowała zrozumieć , czy spotkanie było prawdziwe .​​

I nie zdawała sobie sprawy , jak rzadko mrugała w tych momentach .​

Lekarze nie traktowali tej pojedynczej obserwacji jako dowodu na postawienie konkretnej diagnozy .​

Zamiast tego wzięli pod uwagę jej stan zdrowia , historię osobistą i reakcje emocjonalne .

Znacznie poważniejszym problemem był jej strach przed wyjazdem .

Layan wyjaśniła , że ​​wielokrotnie wyobrażała sobie ratunek.

Ale ilekroć wyobrażała sobie powrót na powierzchnię , czuła się przytłoczona .

„A co jeśli wrócę i wszystko będzie inne ?” – zapytała .

„A co jeśli nikt mnie nie rozpozna ?”

„A co jeśli mój ojciec po tym wszystkim nie będzie chciał mnie widzieć ? ”

Pytania te pokazały , że jej strach nie ograniczał się wyłącznie do fizycznych zagrożeń czyhających w jaskini .

Bała się świata , który istniał nadal bez niej .​

Minęły trzy lata .