Obietnica przed zachodem słońca
Trzy lata wcześniej Layan Mahmoud należała do grona studentów , którzy mogli spędzić całe popołudnie na badaniu jednej rośliny i wciąż mieć wrażenie, że nie nauczyli się wystarczająco dużo .
W wieku dziewiętnastu lat studiowała nauki o środowisku na uniwersytecie niedaleko górzystego regionu Santa Catalina . Jej notatniki były pełne szkiców liści , obserwacji warunków glebowych i odręcznych pytań o to , jak niektórym gatunkom udało się przetrwać w trudnych warunkach .
Uwielbiała miejsca , gdzie cywilizacja wydawała się odległa.
Góry fascynowały ją najbardziej.
Podobało jej się , jak temperatura zmieniała się w zależności od wysokości, jak dzikie kwiaty wyłaniały się ze szczelin w pozornie martwych skałach i jak małe skupiska roślinności mogły rozwijać się w miejscach , które otrzymywały bardzo mało światła słonecznego.
Jej ojciec, Mahmoud , często żartował , że znała więcej nazw roślin niż ludzi .
„ Pewnego dnia skończysz mieszkając w lesie ” – mawiał jej .
Layan by się śmiał.
„Tylko jeśli las ma dobrą bibliotekę . ”
Pomimo ducha przygody , nigdy nie była lekkomyślna . Sprawdzała szlaki przed ich odwiedzeniem , zabierała ze sobą podstawowy sprzęt bezpieczeństwa i zazwyczaj mówiła ojcu dokładnie , dokąd zamierza iść .
Tego ranka nic się nie zmieniło.
Obudziła się przed wschodem słońca, zjadła skromne śniadanie i starannie ułożyła swój sprzęt na kuchennym stole .
Aparat cyfrowy . Notatnik . Poradnik do identyfikacji roślin . Kompaktowa apteczka . Kilka torebek z próbkami . Latarka . Woda. Przekąski. W pełni naładowany telefon.
Sprawdziła wszystko dwa razy.
Jej ojciec obserwował ją z progu .
" Znowu idziesz sam ?"
„To znajomy szlak, tato .”
„ Nie o to pytałem .”
Uśmiechnęła się i zapięła plecak .
„To tylko krótka podróż . Potrzebuję kilku próbek do mojego projektu uniwersyteckiego . ”
Mahmud zmarszczył brwi.
„Górom nie zależy na tym , czy szlak jest znajomy.”
„Wiem . Będę ostrożny .”
