Zniknęła w górach na 3 lata

Człowiek z drewnianym kijem​​

Nieznajomy był chudy , miał głęboko pomarszczoną twarz i brodę przetykaną siwizną .​​

Miał na sobie luźne , zniszczone ubranie i trzymał drewnianą laskę , wypolerowaną przez lata użytkowania .

Jego ubranie było proste , ale stosunkowo czyste.

Zatrzymał się , gdy zobaczył odkrywców .

Przez kilka sekund nic nie powiedział .

Jego wzrok przesuwał się od jednego nieznajomego do drugiego.Potem spojrzał na Layana .Wstała gwałtownie , przeszła przez komnatę i chwyciła go za rękaw .„Mówiłam ci ” – powiedziała napiętym głosem . „ Mówiłam ci , że nie chcę wychodzić ” .

Starzec opuścił kij .​​

"Wszystko w porządku."

„Nie, nie jest.”

Delikatnie położył jej dłoń na ramieniu .​

„Spójrz na mnie. Jesteś bezpieczny.”

Jeden z odkrywców wystąpił naprzód.

"Kim jesteś ?"

Mężczyzna mu się przyglądał .

„Mam na imię Imran.”

„ Mieszkasz tu ?”

Imran zawahał się.

"Czasami."

Odpowiedź tylko zwiększyła ich zmieszanie .

Jeden z odkrywców wskazał na Layana .

„Czy wiesz kim jest ta kobieta ?”

"Tak."

„Jak długo ona tu jest ? ”

Imran spojrzał na nią zanim odpowiedział.

" Długo ."

Odkrywca wziął oddech .​

„Czy to Layan Mahmoud? Studentka , która zaginęła trzy lata temu?”

Imran skinął głową.

„To dlaczego nikt nie wiedział, że ona żyje ?”

Starzec spuścił wzrok .​​

Wydawało się, że szukał odpowiedzi , która miałaby sens dla ludzi , którzy dopiero co weszli do jego świata .

W końcu powiedział : „To nie jest takie proste , jak myślisz ”.

Jeden z odkrywców podszedł nieco bliżej Layana .

„Czy to ten człowiek cię tu przyprowadził ?”

Natychmiast pokręciła głową .​

"NIE."

„Czy on nie pozwolił ci wyjść ?”

Na odpowiedź trzeba było czekać dłużej.

Spojrzała w stronę korytarza .

A potem z powrotem do Imrana.

„Nie” – wyszeptała . „On mnie uratował ”.

Odkrywcy nie wiedzieli , w co wierzyć .