Zraniona noga nie wytrzymała .
Ona znowu krzyknęła .
Nikt nie odpowiedział.
Przez następnych kilka godzin wzywała pomocy , ilekroć miała wystarczająco sił .
Jej głos rozbrzmiał w komnacie .
Czasami zdawało jej się, że usłyszała odpowiedź .
Sprawdziła telefon .
Nie było sygnału .
Jej ekran był pęknięty, ale urządzenie nadal działało .
Próbowała wykonać połączenie alarmowe .
Nie udało się.
Trzymała telefon nad głową i ruszyła w stronę ścian , rozpaczliwie szukając połączenia .
Nic.
W miarę upływu godzin temperatura spadała .
Jej noga spuchła.
Czuła coraz większe pragnienie.
Wiedziała , że musi oszczędzać swoje zapasy , ale ból i strach utrudniały jej jasne myślenie .
Zjadła część swojego jedzenia .
Wypiła niewielką ilość wody .
Następnie spróbowała doczołgać się do czegoś, co wyglądało na przejście .
Jej noga boleśnie się ciągnęła .
Po kilku metrach natknęła się na strome zbocze.
Gdzieś w dole słyszała wodę .
Nie było bezpiecznej drogi w dół.
Wróciła do miejsca , w którym upadła .
Kiedy bateria w jej telefonie wyczerpała się , straciła całkowicie poczucie czasu .
Przytuliła się do ściany i czekała .
Czasami spała .
Czasami budziła się z płaczem.
Czasem krzyczała , aż ból w gardle stawał się tak silny, że nie mogła kontynuować.
Później miała trudności z przypomnieniem sobie , jak długo pozostała sama .
Jej wspomnienia z tamtych wczesnych dni były fragmentaryczne z powodu wyczerpania, odwodnienia i bólu.
Ale jeden moment pamiętała wyraźnie .
Przestała wzywać pomocy .
Leżała na zimnej ziemi , gdy usłyszała głos .
„Kto tam?”
Na początku myślała , że śni .
Potem głos odezwał się ponownie .
"Czy mnie słyszysz ? "
Próbowała odpowiedzieć .
Słychać było jedynie słaby dźwięk .
Gdzieś nad nią , po jej lewej stronie , pojawiło się światło .
Potem rozległy się kroki .
Wtedy z ciemności wyłoniła się twarz mężczyzny .
Był starszy , miał siwą brodę i głębokie zmarszczki .
Spojrzał na nią ze zdziwieniem .
"Co się stało ?"
Layan zaczął płakać.
" Upadłem."
Mężczyzna podszedł ostrożnie .
Zbadał jej zranioną nogę , nie ruszając nią niepotrzebnie.
Potem dał jej wodę .
„Mam na imię Imran” – powiedział .
Ledwo mogła mówić .
"Proszę, pomóż mi."
Skinął głową.
" Będę."
Jak później powiedziała Layan , te dwa słowa były pierwszym powodem, dla którego uwierzyła , że może przeżyć .
Jak Imran utrzymał ją przy życiu
Imran znał system jaskiń lepiej niż ktokolwiek inny, kogo Layan kiedykolwiek spotkał .
Przez dziesięciolecia podróżował po górach , zbierając jadalne rośliny , naprawiając stare ścieżki i wykorzystując osłonięte wapienne komory jako tymczasowe miejsca odpoczynku .
Jego wiedza była przekazywana z pokolenia na pokolenie członkom rodziny , którzy pracowali w tym regionie na długo przed tym, zanim okoliczne szlaki stały się popularne wśród miłośników pieszych wędrówek.
Wiedział , które korytarze są zalewane po deszczu.
Wiedział , gdzie wypływa woda podziemna .
Wiedział , które wąskie szczeliny łączą się z większymi komorami.
Wiedział , że miejsce, w którym upadł Layan , było niebezpieczne .
Otwór nad nią był niestabilny .
Wzdłuż jego krawędzi zwisały luźne kamienie .
Zamówiłem pizzę wieczorem i zauważyłem coś dziwnego
Przez trzydzieści pięć lat mój mąż mnie zmuszał
Moja dziewczyna wróciła do domu po spacerze z psem. Przyczepiając się do psiej sierści, odkryliśmy to. Byliśmy…
„Ten stolik nie jest na koszt firmy” – powiedziałam kelnerowi. Mój mąż siedział przy stoliku i nie był sam.
☎️ Jeśli mężczyzna kładzie rękę na twojej nodze, to dlatego, że... Zobacz więcej ♪
