Zniknęła w górach na 3 lata

„Czy on nie pozwolił ci wyjść ?”

Na odpowiedź trzeba było czekać dłużej.

Spojrzała w stronę korytarza .

A potem z powrotem do Imrana.

„Nie” – wyszeptała . „On mnie uratował ”.

Odkrywcy nie wiedzieli , w co wierzyć .

Layan wydawała się przestraszona możliwością odejścia , ale jednocześnie była głęboko przywiązana do mężczyzny , z którym mieszkała .​​​​

Imran nie przejawiał żadnej widocznej agresji, ale jego wyjaśnienia były niepełne.

I było jedno pytanie, na które żadne z nich nie chciało odpowiedzieć .

Dlaczego nikt nie nawiązał kontaktu ze światem zewnętrznym ?

Zespół zdecydował, że nie będzie już konfrontował się z nim pod ziemią.

Zaoferowali wodę Layan i mały batonik energetyczny .​

Przyjęła wodę , wzięła tylko kilka łyków i odstawiła ją obok siebie .​

Gdy ktoś zaproponował jej powrót na powierzchnię , wycofała się.

"NIE."

„Layan , twoja rodzina cię szukała ” .

Jej wyraz twarzy stał się napięty.

"Moja rodzina?"

„Tak. Twój ojciec wciąż czeka .”

Na chwilę w jaskini zapadła cisza .

Wpatrywała się w odkrywcę , jakby mówił do niej w języku , o którym niemal zapomniała .​

Wtedy jej usta poruszyły się.

"Mój ojciec?"

Odkrywca skinął głową .

„On żyje. Nie przestał cię szukać ” .

Layan zakryła usta obiema dłońmi .​

Jej oddech stał się nierówny.

Imran podszedł bliżej.

„Usiądź ” – poradził cicho .

Ale Layan nadal stał.

Spojrzała w stronę przejścia prowadzącego do świata zewnętrznego .​​

Następnie zadała pytanie, którego nikt się nie spodziewał.

„Czy on nadal mieszka w tym samym domu?”

Odkrywca przełknął ślinę .

" Myślę, że tak."

Spuściła głowę .​

I po raz pierwszy odkąd ją znaleźli , w jej oczach pojawiły się łzy .