Powoli podszedłem do drzwi i zajrzałem przez wizjer.
Na peronie stał mężczyzna w ciemnej kurtce.
Nigdy go wcześniej nie widziałem.
Nacisnął dzwonek ponownie.
„Wiem, że jesteś w domu” – powiedział spokojnie.
Poczułem dreszcz na plecach.
— Musimy porozmawiać.
Milczałem.
Potem mężczyzna dodał:
— Mówimy o pendrive.
W tym momencie uświadomiłem sobie jedną rzecz.
Historia dopiero się zaczyna.
I wygląda na to, że teraz nie ma już odwrotu.

