Daniel rzucił się na tablet. Zastępca Collins go odepchnął.
„Nagraliście nas nielegalnie!” krzyknął.
„Kamery monitorują obszary wspólne na terenie należącym do trustu” – powiedział Mark. „Każdy mieszkaniec podpisał oświadczenie o bezpieczeństwie przy wprowadzaniu się. Twój podpis jest na stronie dziewiątej”.
Patricia otworzyła usta, ale nic nie powiedziała.
Przez trzydzieści dwa lata pracowałam jako księgowa specjalizująca się w oszustwach, choć rodzina Daniela uważała, że jedynie „pomagałam w księgowości”. Po śmierci męża przeanalizowałam każdą transakcję związaną z małżeństwem Emily.
Daniel wykorzystał jej kredyt, aby zagwarantować pożyczki dla upadającej firmy budowlanej Richarda. Patricia podrobiła elektroniczny podpis Emily na dwóch wnioskach. Trzy dni wcześniej przelali również czterdzieści osiem tysięcy dolarów ze wspólnego konta awaryjnego do fikcyjnej firmy.
Przesunąłem wydrukowane oświadczenia po stole.
Richard posiwiał.
„To niczego nie dowodzi” – powiedział Daniel.
„To dowodzi spisku, próby wymuszenia, kradzieży tożsamości i nadużyć finansowych” – odpowiedziałem. „Ale byłeś na tyle hojny, żeby wyjaśnić resztę przed kamerą”.
Patricia się uśmiechnęła. „Emily nigdy nie będzie zeznawać przeciwko mężowi”.
Z sofy dobiegł spokojny głos.
„Tak” – powiedziała Emily. „Zrobię to.”
Daniel odwrócił się do niej. „Zastanów się dobrze”.
Podszedłem bliżej, ale Emily podniosła rękę.
„Nie” – powiedziała. „Zastanów się dobrze. Skopiowałam twoje wiadomości. Wysłałam je mamie kilka tygodni temu”.
To była wskazówka, na którą czekałem.
Mark otworzył drugą przegródkę w walizce i wyjął zapieczętowany dysk dowodowy.
Arogancja Daniela pękła.
Na zewnątrz, na podjazd wjechał kolejny samochód.
Tym razem do akcji wkroczyli federalni śledczy.
