Znalazła prawdziwe szczęście po ślubie z 70-letnim mężczyzną

„Morze będzie tu jutro” – powiedział. „I pewnie ja też, jeśli pogoda dopisze”.

Yuki się uśmiechnęła.

Następnego popołudnia wróciła na plażę.

Kenji był tam, siedział pod tym samym drzewem z notatnikiem na kolanach. Przywitał ją naturalnie, jakby ich spotkanie poprzedniego dnia było początkiem zwyczajnej przyjaźni.

Zaczęli się widywać niemal każdego popołudnia.

Czasami rozmawiali godzinami. Innym razem pili razem i obserwowali fale, nie odzywając się wiele. Kenji pokazywał jej szkice budynków, którymi się zachwycał, i zapoznawał ją z wierszami, które lubił przez całe życie.

Yuki opowiedziała mu o Tokio, swojej karierze w marketingu i presji, jaką odczuwała, chcąc stać się osobą, jaką wszyscy od niej oczekiwali.

Zdziwiło ją, z jaką łatwością mogła mówić o rzeczach, które zazwyczaj ukrywała.

Kenji nigdy nie dawał jej odczuć, że jest młoda czy niedoświadczona. Rozumiał, że jej zmagania są prawdziwe, nawet jeśli różnią się od wyzwań, z którymi on się mierzył.