1. Wilgoć : ukryty składnik wielu serowych bąbelków
Jednym z najważniejszych powodów, dla których podczas gotowania na serze tworzą się pęcherzyki powietrza, jest coś, czego nie zawsze widać gołym okiem.
Woda.
Chociaż ser może wyglądać jak zwarta bryła skoncentrowanej , mlecznej dobroci , to w rzeczywistości zawiera wilgoć.
Różne odmiany zawierają różne ilości tego pierwiastka, w zależności od sposobu produkcji , starzenia i przechowywania.
Na przykład świeża mozzarella zawiera zazwyczaj więcej wody niż twardsza mozzarella o niskiej wilgotności , powszechnie sprzedawana w blokach lub pokrojonych na kawałki torebkach.
Gdy ser położymy na pizzy i wystawimy na działanie wysokich temperatur , jego wewnętrzna wilgoć zaczyna się nagrzewać .
Wraz ze wzrostem temperatury część wody zamienia się w parę .
Ta para musi gdzieś ujść .
Zwykle wydostaje się przez maleńkie przestrzenie w jedzeniu . Jednak gdy ser zaczyna się topić , może utworzyć elastyczną warstwę , która zatrzymuje część pary i powietrza pod spodem .
Uwięzione gazy rozszerzają się pod wpływem ciepła .
W końcu napierają na zmiękczony ser i podnoszą fragmenty jego powierzchni , tworząc widoczne pęcherzyki .
Zasada działania tego mechanizmu jest podobna do sposobu, w jaki para tworzy kieszonki wewnątrz niektórych wypieków .
Różnica polega na tym , że ser ma wyjątkową strukturę białek i tłuszczów , która wpływa na sposób, w jaki tworzą się te kieszonki i jak długo pozostają widoczne .
