Powiedziałam mu, że jego dzieci pomyślą, iż tylko czekałam na jego śmierć.
Poprosiłam go nawet, żeby rodzinny dom zostawił im.
Nie wiedziałam, że opowiedział swojemu prawnikowi o tej rozmowie.
Potem dotarłam do ostatniego akapitu.
„Moje dzieci odziedziczą moje firmy, inwestycje i dom, w którym dorastały. Nigdy nie próbowałaś im tego odebrać.”
Uśmiech Rebeki zniknął.
Spojrzałam na mosiężny klucz.
W końcu odezwał się prawnik.

„Richard kupił coś sześć miesięcy przed tym, zanim zachorował.”
Położył przede mną dokument.
Był to akt własności niewielkiego domu nad jeziorem.
Natychmiast rozpoznałam adres.
Richard i ja spędziliśmy tam kiedyś weekend.
Stałam wtedy na werandzie i żartobliwie powiedziałam:
„Gdybym mogła wybrać dowolne miejsce, w którym chciałabym się zestarzeć, wybrałabym właśnie takie.”
