Słowa „wyszedł na światło dzienne” dodają kolejną warstwę tajemniczości. Czytelnicy mogą się zastanawiać, czy ktoś przyznał się do winy, ujawnił informacje, przerwał milczenie lub zakwestionował autorytet.Jednakże sformułowanie nie precyzuje żadnej z tych kwestii.
Ten rodzaj języka tworzy lukę informacyjną. Czytelnik otrzymuje wystarczająco dużo informacji, by wzbudzić ciekawość, ale za mało, by zrozumieć, co się właściwie wydarzyło.
Kiedy ludzie natrafiają na taki post, mogą go udostępniać, ponieważ wierzą, że odkryli ważną historię. Inni mogą zareagować emocjonalnie, ponieważ temat porusza kwestie religii, autorytetu i możliwości ukrytego przestępstwa.
Skutkiem tego może być szybkie rozprzestrzenianie się założeń, zanim ustalone zostaną fakty, na których się opierają.
Nie oznacza to, że każdy dramatyczny nagłówek jest fałszywy. Ważne wydarzenia mogą rzeczywiście wynikać z nieoczekiwanych publicznych oświadczeń lub ujawnień. Problem polega na tym, że nagłówek musi być poparty materiałem, który następuje po nim.
Jeśli artykuł nie zawiera żadnego nazwiska, oświadczenia, daty ani możliwego do zidentyfikowania wydarzenia, nie należy oczekiwać, że czytelnik będzie zmyślał te szczegóły.
Najbardziej przydatne pytanie jest proste: czy czytelnik po przeczytaniu całego artykułu może wyjaśnić, co się właściwie wydarzyło?
Jeśli odpowiedź brzmi „nie”, nagłówek wzbudził więcej napięcia niż dostarczył informacji.