W wieku 13 lat urodziła dziecko, a 18 lat później, w dniu urodzin córki, otrzymała list ze szpitala, po którym ojciec dziewczynki po raz pierwszy przyznał się do ukrywania prawdy

Była kobietą potrafiącą wyznaczać granice .​​

A ona miała zamiar chronić tę wolność.

Jeśli chodzi o Sophie, ona nadal nie była pewna.

Czasem czuła ciekawość wobec Heleny .​

W pozostałe dni nie była zainteresowana ponownym poruszaniem tego tematu .

Emma pozwoliła sobie na oba uczucia.

Zrozumiała , że ​​ciekawość nie rodzi obowiązku .​

A unikanie kontaktu nie oznaczało , że ktoś był okrutny lub nieprzejednany.

Oznaczało to po prostu , że dokonywali wyboru tego, co wydawało im się słuszne w ich życiu.

Inne rozumienie rodziny​​

Pewnego popołudnia Emma i Sophie wracały razem do domu po zakupieniu kilku rzeczy na studia.

Sophie niosła torbę wypełnioną notatnikami .​​

Emma nalegała na kupienie dodatkowych długopisów, pomimo wielokrotnych zapewnień Sophie , że ma już ich wystarczająco dużo.

Rozmawiali o kosztach podręczników , gdy nagle Sophie ucichła .​​

"Milczący?"

"Tak?"

„ Myślisz , że kiedyś będę chciał poznać Helenę?”

Emma spojrzała na nią.

"Być może."

„ To nie jest najlepsza odpowiedź .”

Emma się uśmiechnęła.

„To najprawdziwsza odpowiedź , jaką mogę dać .”

Sophie spojrzała przed siebie.

„Czasami myślę , że powinienem się z nią spotkać , żeby zobaczyć , jaka jest .”

„A czasami?”

„Czasami myślę , że wystarczy wiedzieć, że ona tam jest ”.

Emma skinęła głową.

„Oba uczucia są uzasadnione .”

Sophie zawahała się.

„ Czy zdenerwowałaby cię moja chęć poznania jej ? ”

"NIE."

„Nawet po tym wszystkim , co się wydarzyło?”

„Nawet wtedy.”

„A co jeśli chciałbym spotkać Lucasa ? ”

Emma poczuła nagły ból w piersi .​

Wiedziała , że ​​pewnego dnia padnie takie pytanie .

Jednak słuchanie tego było trudne.

Zastanowiła się chwilę , zanim odpowiedziała.

„ Chciałabym , żebyś dobrze się zastanowił , co chcesz osiągnąć dzięki temu spotkaniu ” – powiedziała . „ I chciałabym , żebyś zrozumiał , że on może nie zareagować tak , jak się spodziewasz ” .

Sophie skinęła głową.

„Ale mnie nie powstrzymasz ?”

„Stajesz się dorosły . Mogę podzielić się z tobą swoimi obawami i pomóc ci podjąć bezpieczne decyzje. Ale nie chcę decydować za ciebie o twoich uczuciach ”.

Sophie przeszła kilka kroków w ciszy .

„A co jeśli nigdy nie będę chciała spotkać żadnego z nich ?”

Emma zatrzymała się przy niskim murku ogrodowym .

Zwróciła się do córki .

„W takim razie nie musisz . ”

Sophie wyglądała na ulżoną.

„ Myślę, że to jest to , co muszę usłyszeć .”

Emma się uśmiechnęła.

„ Nie jesteś nikomu winien związku tylko dlatego, że łączy cię więź biologiczna ” .

Sophie wsunęła rękę pod ramię matki .

„W takim razie myślę , że poczekam .”

„ Jak długo?”

" Nie wiem."

Emma się zaśmiała.

„W porządku .”

„Najpierw muszę martwić się o uniwersytet . ”

„To brzmi rozsądnie.”

Szli dalej .

Rozmowa stopniowo zeszła na temat wyposażenia akademika , wykładów i tego , czy Sophie będzie pamiętać o praniu własnych ubrań.