Ukryte zagrożenia w jamie ustnej: wczesne objawy raka jamy ustnej

Krok 5: Badania obrazowe

Badania obrazowe mogą być wykorzystane do określenia wielkości i rozległości guza, a także do sprawdzenia, czy zajęte są pobliskie struktury lub węzły chłonne.

Do typowych testów zalicza się:

Ultrasonografia: Pozwala na zbadanie węzłów chłonnych szyi i ukierunkowanie pobierania próbek igłowych.

Tomografia komputerowa (TK): Tomografia komputerowa dostarcza szczegółowych obrazów jamy ustnej, szczęki, szyi i otaczających ją struktur. Może pomóc w określeniu rozległości guza i ewentualnego zajęcia węzłów chłonnych.

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI): MRI może dostarczyć szczegółowych informacji na temat tkanek miękkich, w tym języka i pobliskich mięśni.

Tomografia pozytonowa w połączeniu z tomografią komputerową (PET-CT): Może być stosowana w wybranych przypadkach w celu oceny stopnia zaawansowania choroby lub zbadania możliwości jej odległego rozprzestrzeniania się.

Nie każdy pacjent potrzebuje każdego badania obrazowego. Zespół leczący dobiera badania na podstawie wyników badań klinicznych i podejrzewanego stopnia zaawansowania choroby.

Krok 6: Dodatkowe testy w razie potrzeby

U niektórych pacjentów konieczne mogą być dalsze procedury, takie jak badanie w znieczuleniu, endoskopia lub pobranie próbki igłowej z podejrzanego węzła chłonnego.

Celem jest określenie dokładnego stopnia zaawansowania choroby i opracowanie planu leczenia.

Czy są dostępne specjalne badania przesiewowe?

Na rynku pojawiło się kilka technologii służących do wykrywania raka jamy ustnej, w tym specjalne światła, barwniki i testy wykorzystujące ślinę.

Niektóre z nich mogą pomóc lekarzom zidentyfikować obszary wymagające dalszych badań, nie powinny jednak zastępować dokładnego badania jamy ustnej i biopsji, gdy jest to wskazane.

Prawidłowy wynik z niezwalidowanego urządzenia przesiewowego nie może wiarygodnie wykluczyć raka. Podobnie, nieprawidłowy wynik nie oznacza automatycznie obecności raka.

8. Opcje leczenia raka jamy ustnej

Leczenie zależy od umiejscowienia guza, jego rozmiaru, stopnia zaawansowania, cech patologicznych, ogólnego stanu zdrowia pacjenta i osobistych priorytetów.

Niewielki nowotwór w dostępnym miejscu można leczyć przede wszystkim chirurgicznie. Bardziej zaawansowany nowotwór może wymagać połączenia chirurgii, radioterapii, chemioterapii, terapii celowanej lub immunoterapii.

Plan leczenia powinien zostać opracowany przez wielodyscyplinarny zespół, w którego skład mogą wchodzić chirurdzy głowy i szyi, radioonkolodzy, onkolodzy kliniczni, dentyści, patolodzy, radiolodzy, specjaliści od mowy i połykania, dietetycy i specjaliści ds. rehabilitacji.