Trzęsienie ziemi o magnitudzie 9,1 spowodowało również tsunami w mieście... Zobacz więcej

Falochrony pomagają redukować energię fal wokół portów.

Zastawki przeciwpowodziowe mogą być stosowane w celu ograniczenia przepływu wody przez określone otwory przybrzeżne.

Jednakże żadna zapora morska nie może być uważana za absolutną gwarancję bezpieczeństwa.

Tsunami może przekroczyć założoną wysokość, przewrócić się nad konstrukcją, uszkodzić jej fundamenty lub znaleźć drogę dookoła.

Katastrofa w 2011 r. spowodowała gruntowną rewizję inżynierii wybrzeża na terenie Japonii.

W wielu dotkniętych katastrofą społecznościach wybudowano nowe konstrukcje ochronne.

Istniejące mury nabrzeżne zostały wzmocnione lub przeprojektowane.

Niektóre społeczności rozważały również na nowo lokalizację osiedli mieszkaniowych.

Debata nie dotyczyła wyłącznie budowy wyższych murów.

Chodziło o znalezienie równowagi między ochroną inżynieryjną a względami środowiskowymi, dostępem do wybrzeża, lokalną działalnością gospodarczą i potrzebami psychologicznymi społeczności.

Dla wielu mieszkańców ocean stanowił istotny element tożsamości i źródło utrzymania.

Nie można było po prostu porzucić rybołówstwa, turystyki i handlu morskiego.

Wyzwaniem było stworzenie bezpieczniejszych społeczności bez całkowitego odcinania ludzi od linii brzegowej.

Co się dzieje z miastem nadmorskim po tsunami?

Natychmiastowe zniszczenie jest tylko pierwszym etapem długiego procesu odzyskiwania.

Po ustąpieniu wód powodziowych dotknięte nimi społeczności staną w obliczu szeregu trudnych wyzwań.

Najważniejszym priorytetem jest odnalezienie ocalałych i udzielenie im pomocy doraźnej.

Ludzie potrzebują bezpiecznej wody pitnej, pożywienia, opieki medycznej, tymczasowego schronienia i ochrony przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi.

Zasilanie i systemy łączności mogą być niedostępne.

Drogi mogą być zablokowane przez gruz.

Szpitale i placówki ratunkowe mogą zostać uszkodzone.

Systemy zaopatrzenia w wodę i kanalizacji mogą przestać działać.

Po ustabilizowaniu się bezpośredniej sytuacji kryzysowej rozpoczyna się sprzątanie.

Może to potrwać miesiące, a nawet lata, zależnie od rozmiaru zniszczeń.

Budynki muszą zostać poddane inspekcji.

Należy usunąć niebezpieczne konstrukcje.

Drogi muszą zostać odbudowane.

Należy przywrócić sieci elektryczne, wodociągi, systemy kanalizacyjne i infrastrukturę komunikacyjną.

Materiały zanieczyszczone muszą być odpowiednio obsługiwane.

Ożywienie gospodarcze może potrwać jeszcze dłużej.