Trzęsienie ziemi o magnitudzie 9,1 spowodowało również tsunami w mieście... Zobacz więcej

Pamięć o ofiarach: Dlaczego 11 marca nadal jest ważne

Co roku 11 marca obchodzony jest w Japonii jako dzień pamięci.

Rodziny zbierają się, aby uczcić pamięć zmarłych.

Ocaleni pamiętają osoby, które stracili.

Społeczności organizują ceremonie, podczas których zachowują chwilę ciszy.

Rocznica jest również okazją do edukowania młodszych pokoleń na temat przygotowań na wypadek trzęsień ziemi i tsunami.

Dla wielu dzieci urodzonych po 2011 r. katastrofa jest czymś, o czym dowiadują się ze zdjęć, filmów dokumentalnych, opowieści rodzinnych i lekcji szkolnych.

Zachowanie tych wspomnień jest ważne, ponieważ przygotowanie na wypadek katastrofy zależy w dużej mierze od zrozumienia tego, co wydarzyło się w przeszłości.

Zniszczenia z 2011 roku nie da się odwrócić.

Jednak wiedza zdobyta dzięki katastrofie może pomóc chronić przyszłe pokolenia.

Miejsca pamięci, muzea, zachowane budynki i programy edukacyjne pozwalają zwiedzającym zrozumieć skalę tragedii.

Przechowują również historie ludzi, którzy przeżyli, tych, którzy pomagali innym, i tych, którzy nigdy nie wrócili do domu.

Katastrofa ta nie była jedynie historią zniszczenia.

Była to również opowieść o odwadze, współpracy i niezwykłej ludzkiej odporności.

Potężna lekcja kryjąca się za tymi obrazami

Zdjęcia przedstawiają wstrząsający widok: potężną falę zbliżającą się do nadmorskiej osady, kutry rybackie otoczone gruzami, domy zalane błotnistą wodą i ratowników udzielających pomocy ludziom wydostającym się ze zniszczonej dzielnicy.

Pokazują najstraszniejsze skutki tsunami.

Ale najważniejsza lekcja nie polega tylko na tym, jak niszczycielska może być gigantyczna fala.

Jak szybko może zmienić się codzienne życie, gdy natura uwolni ogromne ilości energii.

Spokojne nadmorskie miasteczko może w ciągu kilku minut stać się nie do poznania.

Droga, którą ludzie przemierzają codziennie, może zniknąć pod wodą.

Dom rodzinny może zostać zniszczony zanim jego mieszkańcy zdążą zabrać swoje rzeczy.

Ludzie, którzy rozpoczynają dzień spodziewając się zwykłego popołudnia, mogą nagle znaleźć się w sytuacji, w której będą walczyć o przetrwanie.

Wielkie trzęsienie ziemi we wschodniej Japonii w 2011 r. pokazało, że nawet kraj o wysokim poziomie zaawansowania technologicznego nie jest w stanie całkowicie wyeliminować zagrożeń, jakie niosą ze sobą ekstremalne zjawiska naturalne.

Pokazano jednak również, że wczesne ostrzeganie, skuteczne planowanie ewakuacji, silne służby ratownicze i edukacja społeczeństwa mogą mieć istotne znaczenie.

Mieszkańcy wybrzeża muszą zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństwa.

Goście muszą wiedzieć, dokąd się ewakuować.

Rządy muszą nadal udoskonalać systemy ostrzegawcze i infrastrukturę.

Społeczności nie mogą nigdy zakładać, że mury ochronne zagwarantują bezpieczeństwo przed każdym możliwym tsunami.