To pierwszy, wczesny objaw choroby.

Może się to zdarzyć u osób z otyłością, stanem przedcukrzycowym lub cukrzycą typu 2.

Niektóre leki i schorzenia hormonalne również mogą przyczyniać się do wystąpienia akantozy ciemnej.

Dlatego odkrycie ciemniejszej skóry wokół szyi lub pod pachami nie powinno od razu skłaniać do zakładania najgorszego.

Jednocześnie nie należy ignorować nowej, niewyjaśnionej zmiany skórnej.

Jeśli przebarwienia są trwałe, rozprzestrzeniają się, stają się grubsze lub pojawiają się wraz z innymi zmianami zdrowotnymi, lekarz lub dermatolog może ustalić, czy jest to faktycznie akantoza ciemna i zbadać przyczynę.

W wielu przypadkach sama skóra jest jedynie widoczną wskazówką. Ważniejsze pytanie brzmi, dlaczego w ogóle doszło do tej zmiany .

Rozdział 2: Związek między ciemniejącą skórą a insulinoopornością

Jednym z najważniejszych powiązań z akantozą ciemną jest insulinooporność .

Insulina to hormon, który pomaga glukozie przedostać się z krwiobiegu do komórek, gdzie może być wykorzystana jako źródło energii.Gdy komórki organizmu stają się mniej wrażliwe na insulinę, trzustka może to kompensować, produkując więcej hormonu.Schorzenie to może rozwijać się stopniowo, a osoba chora na insulinooporność może przez dłuższy czas nie odczuwać żadnych wyraźnych objawów.

U niektórych osób zmiany na skórze mogą być zewnętrzną wskazówką.

Akantoza ciemna może pojawić się na szyi lub pod pachami, gdy poziom insuliny w organizmie pozostaje podwyższony. Dokładne mechanizmy biologiczne są złożone, ale uważa się, że insulina i powiązane z nią szlaki sygnałowe wzrostu przyczyniają się do zmian w rozwoju komórek skóry i pigmentacji.

Oznacza to, że ciemna, aksamitna szyja jest czasem kojarzona ze zdrowiem metabolicznym, a nie z brakiem higieny.

Schorzenie to jest szczególnie powszechne wśród osób z otyłością i zespołem metabolicznym , choć może wystąpić również u osób, które nie mają nadwagi.

U dzieci i młodzieży akantoza ciemna może również wystąpić, a u młodszych osób często wiąże się z insulinoopornością.

Jeśli lekarz podejrzewa, że ​​zmiany skórne mogą być związane z insulinoopornością, może rozważyć zbadanie poziomu glukozy we krwi lub innych markerów metabolicznych, w zależności od sytuacji pacjenta.