Rodzina mojego męża nie wiedziała, że ​​byłam mistrzynią MMA… Podczas grilla mój szwagier wylał mi piwo na głowę, a potem złapał mnie za nadgarstek…

„Derek, przeproś. Natychmiast!” – powtórzył Ryan, a jego głos drżał ze złości.

Derek wybuchnął śmiechem, podszedł do niego i mocno go szturchnął w pierś. Ryan zatoczył się do tyłu i uderzył w chłodziarkę. Kostki lodu rozsypały się po drewnianym tarasie.

„A co jeszcze?” – warknął Derek z pogardą.

Ryan znów zrobił krok naprzód.

— Nie masz prawa go tak poniżać!

Derek odpowiedział kolejną obelgą, podnosząc głos tak bardzo, że wszystkie rozmowy przy grillu ucichły.

Obserwowałem tę scenę, nie mówiąc ani słowa.

Coś we mnie dziwnie się uspokoiło.

To nie był strach.

Ja też nie chciałem walczyć.

To było po prostu to znajome napięcie, które tak dobrze znałem, to samo, które kiedyś mnie ogarniało w oktagonie, gdy tysiące widzów krzyczało wokół mnie, a ja słyszałem tylko swój oddech.

Wstałem.

Derek zwrócił się do mnie i oskarżycielsko wskazał na mnie palcem.

— Usiądź, moja śliczna. To nie twoja sprawa!

Spojrzałem na Ryana.