Zachowałem także wiadomości od Curtisa, w których wyjaśniał swoje rzekome podróże służbowe.
28 grudnia spotkałem się z prawniczką ds. rozwodów Priscillą Vance.
„Mój mąż ma romans” – wyjaśniłam. „Jego dziewczyna jest w ciąży. Chcę rozwodu, ale muszę chronić to, na co tak ciężko pracowałam”.
Priscilla studiowała dokumenty.
Wyjaśniła, że sądy w Illinois zazwyczaj dzielą majątek małżeński według zasad sprawiedliwości, a nie karząc za cudzołóstwo.
Jednakże pieniądze niewłaściwie wydane w związku ze sprawą mogą mieć znaczenie przy ustalaniu rozliczenia finansowego.
Poradziła mi, abym zachowała dokumentację, zadbała o to, aby przyszłe dochody były przelewane na indywidualne konto i unikała dokonywania nieautoryzowanych wypłat z naszych wspólnych funduszy.
Następnie poprosiła mnie o przejrzenie wyciągów z dwóch lat.
Tego wieczoru siedziałam przy kuchennym stole mojej przyjaciółki Dany z moją młodszą siostrą Molly.
Wspólnie przeanalizowaliśmy każdą transakcję.
Wtedy to znalazłem.
Przelew na kwotę 3500 dolarów.
A potem jeszcze jeden.
I jeszcze jedno.
Ta sama kwota co miesiąc, przez jedenaście miesięcy, opuszczała nasze wspólne konto.
Przed rozpoczęciem przelewów dokonano jednorazowej płatności w wysokości 22 tys. dolarów.
Curtis nazwał je „depozytem klienta”.
Ale był dyrektorem sprzedaży.
Nie zarządzał osobiście rachunkami powierniczymi klientów.
Dodałem liczby.
60 500 dolarów.
Moje ręce zaczęły drżeć.
