Ledwo mogłem oddychać.
„Emily… jesteś pewna?”
Słabo skinęła głową.
„Patricia tam była. Widziała, jak to się stało”.
Ścisnąłem jej dłoń mocniej.
Emily zaczęła płakać.
„Powiedział mi, że nikt mi nie uwierzy.”
Pochyliłem się i pocałowałem ją w czoło.
„Wierzę ci. I dopilnujemy, żeby władze dowiedziały się, co się stało”.
Później tego wieczoru przybył Daniel z kwiatami.
Podszedł do łóżka Emily z czułym uśmiechem.
„Moja piękna żono” – powiedział cicho. „W końcu czujesz się lepiej”.
Pochylił się, żeby pocałować ją w czoło.
Emily była wyraźnie spięta.
Zauważyłem.
Podobnie jak stojąca nieopodal pielęgniarka.
Daniel delikatnie poprawił jej koc.
„Nie martw się, kochanie. Zajmę się wszystkim.”
Spojrzałam na niego i lekko się uśmiechnęłam.
„Jestem pewien, że tak.”
Nie wiedział, że Emily złożyła już nagrane oświadczenie śledczym po tym, jak jej lekarz potwierdził, że jest zdolna do wzięcia udziału w badaniu.
Tymczasem Rebecca odkryła inne niepokojące zjawisko.
Podejrzana działalność finansowa nie ustała.
Dokumenty wskazywały, że Daniel miał zamiar przelać za granicę dodatkowe dwa miliony dolarów w ciągu czterdziestu ośmiu godzin.
Wydawał się przekonany, że nikt nie jest w stanie mu się przeciwstawić.
