Uśmiechnął się ironicznie. W połowie kolacji mój mąż wszedł na scenę. Chwycił mikrofon.
„Drodzy goście, dzisiaj mija czterdzieści pięć lat od naszego ślubu.”
Wszyscy klaskali. Uśmiechnąłem się. Ale potem Robert kontynuował:
„Szczerze mówiąc, nie wiem, jak mogłem wytrzymać z moją żoną przez tyle lat”.
„Ciężko pracowałem, zarobiłem fortunę i zbudowałem dom. Tymczasem Margaret nic nie robiła, tylko wydawała moje pieniądze”.
Odwrócił się w moją stronę.
„No, wstawaj, ty bezużyteczna starucho! Niech wszyscy dobrze się na ciebie popatrzą!”
W pokoju zapadła niezręczna cisza.
Moja córka zbladła. Syn próbował interweniować, ale powstrzymałem go gestem. Potem spokojnie wstałem.
„Dziękuję, Robercie. Przygotowałem też dla ciebie prezent.”
Mój mąż się śmiał.
„Mam nadzieję, że nie kupiłeś tego znowu za moje pieniądze.”
Podniosłem ze stołu małe czerwone pudełko.
W środku znajdował się klucz i złożony dokument.
„Otwórz.”
Robert rozłożył papier.
Uśmiech natychmiast zniknął z jego twarzy.
„Co to jest?” Co wydarzyło się później, przeczytaj w komentarzach

