Kiedy dziewczynki miały dwanaście lat, Emma zaczęła rozumieć.
„Czy nie chciałbyś mieć własnej rodziny?” zapytała pewnego wieczoru.
Noe zawahał się.
"Czasami."
„Czy żałujesz, że się nami zaopiekowałaś?”
Jego odpowiedź nadeszła natychmiast.
"Nigdy."
„Ale mogłeś mieć dzieci.”
„Mam dzieci.”
Emma się uśmiechnęła.
„Wiesz, co mam na myśli.”
Tak, zrobił to.
Ale nigdy nie znalazł prostego sposobu, aby wyjaśnić, że czasami miłość przychodzi w formie zupełnie innej, niż sobie wyobrażaliśmy.
Lata nastoletnie
Potem nadszedł okres dojrzewania.
Nagle dziewczynki, którym Noah kiedyś wiązał buty, zaczęły trzaskać drzwiami, kłócić się o zasady, odkrywać muzykę, której on nie rozumiał, prosić o ubrania, które jego zdaniem były absurdalnie drogie, i w końcu zaczęły interesować się randkami.
Noe oznajmił, że nie będzie przesłuchiwał każdego chłopca, który go odwiedzi.
Lily wyglądała na ulżoną.
"Dobry."
„Ale ja się z nimi spotykam.”
„Właśnie powiedziałeś—”
