Niektóre z nich już się załamały i zgodziły się na upokarzające żądania porywaczy. Alina i Katia, według koordynatora, przystosowały się do nowych warunków i obecnie pracują w elitarnym burdelu dla bogatych Arabów. Swieta próbowała uciec i doznała poważnych obrażeń, po czym została przewieziona do szpitala pod strażą.
Siódmego dnia do Christiny przyszedł mężczyzna, którego strażnicy z szacunkiem nazywali „Doktorem”. Zbadał ją i stwierdził, że więźniarka jest zbyt wyczerpana stresem i oporem, by być użyteczna dla zwykłych klientów. Koordynator przetłumaczył jego słowa, mówiąc, że jest to dla niej bardzo szczególna kategoria klientów.
Ci ludzie preferują świeże produkty i są gotowi zapłacić znacznie więcej za ekskluzywność. W tym momencie Christina z przerażeniem uświadomiła sobie, że jest mordowana. Tymczasem rodzina dziewczyny desperacko próbowała odnaleźć córkę...
Jego ojciec, Siergiej Łoginow, mechanik fabryczny, wydał wszystkie oszczędności rodziny na podróż do stolicy. Tam zwrócił się z prośbą o pomoc do różnych władz. Jego matka, Tatiana, pielęgniarka, pisała prośby do odpowiednich ministerstw, konsulatu w Dubaju i międzynarodowych organizacji praw człowieka.
Odpowiedzi zewsząd były czysto formalne i suche. Bez konkretnych dowodów popełnienia przestępstwa dyplomaci nie mieli prawa ingerować w sprawy obywateli przebywających za granicą z własnej woli. Tymczasem Anna kontynuowała analizę najnowszych wiadomości Kristiny i odkryła kluczowy szczegół.
Metadane wiadomości głosowej jednoznacznie zawierały informacje o lokalizacji. Współrzędne jednoznacznie wskazywały na ekskluzywną dzielnicę Jumeirah w Dubaju. Przekazała te informacje policji, ale miejscowi funkcjonariusze organów ścigania twierdzili, że nie są upoważnieni do prowadzenia operacji w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
Ósmy dzień w willi okazał się decydujący. Rano przyjechał mężczyzna drogim samochodem, którego koordynator powitał z głębokim szacunkiem. Był to szejk Khalid Al-Rashid, wpływowy saudyjski biznesmen powiązany z przemysłem naftowym i luksusowymi nieruchomościami.
Miał około 45 lat, mówił płynnie po angielsku i sprawiał wrażenie niezwykle wykształconego. Szejk badał Christinę przedmiotowo, rzeczowo omawiając jej wymiary i stan fizyczny z koordynatorem. Dziewczyna była tak osłabiona lekami i nieustannym stresem, że ledwo stała na nogach.
