Pojechała do Dubaju na wystawny „wieczór panieński marzeń”. Jednak zaledwie 24 godziny później, podczas bankietu, otwarto pudełko z prezentem.

Linie Emirates kategorycznie oświadczyły, że w hotelu Emirates Palace nie znaleziono żadnych szczątków ludzkich. Odrzuciły wszystkie doniesienia medialne jako spekulacje oparte na niepotwierdzonych plotkach. Konsulat wysłał oficjalne zapytanie o los Kristiny, ale otrzymał chłodną, ​​formalną odpowiedź odmowną.

Władze lokalne odpowiedziały, że kobieta nie zarejestrowała się po przybyciu do kraju i jej miejsce pobytu jest nieznane. Oficjalna odpowiedź jednak skrupulatnie pomijała wszelkie wzmianki o znalezieniu szczątków ani zabezpieczonych dowodach. Rodzina Łoginowów próbowała przełamać mur obojętności i szukać sprawiedliwości za pośrednictwem władz swojego kraju.

Ojciec dziewczynki napisał rozpaczliwy list do prezydenta, prosząc o pomoc w zbadaniu brutalnego morderstwa. Odpowiedź administracji prezydenckiej nadeszła kilka tygodni później. Sprawa została przekazana do właściwego ministerstwa w celu dalszej współpracy ze stroną emiracką za pośrednictwem zamkniętych kanałów dyplomatycznych.

Rosyjscy dyplomaci wysłali do władz Zjednoczonych Emiratów Arabskich stanowczą notę ​​protestacyjną, domagając się transparentnego śledztwa w sprawie zaginięcia ich obywatelki. W odpowiedzi otrzymali standardowe zapewnienie, że strona emiracka jest zawsze gotowa do współpracy w poszukiwaniu osób zaginionych. Aby jednak rozpocząć śledztwo, musieli przedstawić niezbite dowody fizyczne potwierdzające, że kobieta rzeczywiście przebywała w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Tymczasem los pozostałych nieszczęsnych dziewcząt z grupy Kristiny stopniowo zaczął się wyjaśniać. Alina z Kijowa i Katia z Mińska zostały odnalezione żywe dwa tygodnie po tym bankiecie. Zostały odnalezione w elitarnej prywatnej klinice w Dubaju, gdzie przebywały pod 24-godzinną obserwacją z powodu silnego wyczerpania nerwowego.

Obie kobiety stanowczo odmówiły udzielenia szczegółowych informacji na temat tego, co spotkało je w niewoli. Monotonnie wyjaśniły przedstawicielom konsulatów swoich krajów, że przyjechały do ​​Dubaju z własnej woli, aby pracować w branży rozrywkowej. Odnośnie Kristiny powiedziały jedynie, że ostatni raz widziały ją w willi w dzielnicy Al Barsha, skąd została zabrana przez nieznane osoby.

Alina i Katia szybko otrzymały nowe dokumenty, które miały zastąpić rzekomo utracone. Kilka dni później bezpiecznie odleciały do ​​domu w towarzystwie personelu konsularnego. Jednak po przybyciu do Kijowa i Mińska natychmiast zniknęły z pola widzenia władz i natarczywych dziennikarzy.