„Ona się boi” – powiedziała pewnego popołudnia swoim przyjaciołom. „Spójrzcie na nią. Nie wiedziałaby nawet, co zrobić, gdyby ktoś naprawdę ją wyzwał”.
Kilka dni później więźniowie przebywali na zewnątrz, podczas czasu spędzonego na podwórku.
Maya siedziała oparta plecami o betonową ścianę, z dala od głównej grupy. Dostała małą butelkę wody i świeżego pączka z lukrem i po raz pierwszy wydawała się całkowicie pochłonięta czymś tak prostym jak jedzenie.
Wtedy usłyszała śmiech zbliżający się.
Tasha szła w jej kierunku z dwójką przyjaciół.
Maya spojrzała w górę, ale kontynuowała jedzenie.
Tasha zatrzymała się kilka kroków dalej i spojrzała na nią.
„Wygląda dobrze.”
Maya nie odpowiedziała.
Tasha podeszła bliżej.
„Powiedziałem, że wygląda dobrze.”
Maya w końcu na nią spojrzała.
"To jest."
Jedna z przyjaciółek Tashi się roześmiała.
Usta Tashi powoli wykrzywiły się w uśmieszku.
„Daj mi to.”
