CZĘŚĆ 3 — NIE JA ICH PRZYGOTOWAŁEM

Agenci nie wyprowadzili od razu nikogo z pokoju.

Najpierw zewnętrzny prawnik spółki wyświetlił dowody na ekranie w sali konferencyjnej.

Jedna zmieniona faktura pojawiała się jedna po drugiej.

Potem nastąpiły przelewy do spółek-wydmuszek Juliana.

Na kolejnym nagraniu widać, jak Vanessa wchodzi do pokoju hotelowego, trzymając Juliana za rękę.

Na innym nagraniu widać, jak całują się w windzie, trzy dni przed ogłoszeniem przez nią ciąży.

Daniel odwrócił się w stronę Juliana, a na jego twarzy malowała się wściekłość.

„Mówiłeś mi, że pomaga ci z dostawcami.”

Julian wpatrywał się w stół.

„Ona była.”

Głos Vanessy załamał się.

„Danielu, proszę, posłuchaj mnie.”

Spojrzał jej prosto w oczy.

„Czy to jego dziecko?”

Vanessa nic nie powiedziała.

Przedstawiłem Danielowi dwa raporty.

Pierwszą diagnozą była niepłodność.

Drugim wynikiem był prenatalny test na ojcostwo, który Vanessa potajemnie zleciła po badaniu USG.

Wysłała Julianowi wynik e-mailem za pośrednictwem konta firmowego. Nasze wewnętrzne dochodzenie w sprawie oszustwa prawnego pozwoliło zachować wiadomość, zanim zdążyła ją trwale usunąć.

Raport wskazywał na 99,99-procentowe prawdopodobieństwo, że ojcem jest Julian Cross.

Daniel rzucił się na stół.

Agenci powstrzymali go zanim zdążył dotrzeć do Juliana.

Vanessa zaczęła płakać.

„Claire, proszę. Popełniłem błędy.”

„Nie” – powiedziałem. „Błędy są przypadkowe. Dokonałeś świadomych wyborów”.

Zwróciłem się do Daniela.

„Wiedziałeś o oszustwie. Zgodziłeś się zniszczyć dowody i zrzucić winę na mnie. Zamroziłeś majątek małżeński, sfałszowałeś zapisy zarządu i próbowałeś przejąć kontrolę nad firmą, której nigdy nie posiadałeś”.

„Wrobiłeś mnie!” krzyknął.

„Nie wrobiłem cię” – odpowiedziałem. „Udokumentowałem to, co postanowiłeś zrobić”.

Daniela, Vanessę i Juliana zatrzymano pod zarzutem oszustwa elektronicznego, spisku, defraudacji, utrudniania śledztwa i usiłowania zniszczenia dowodów.