„Niewiarygodne! Ci darmozjady już planują dzielić ze mną mieszkanie?” – wykrzyknęła właścicielka, zszokowana, podsłuchawszy rozmowę krewnych męża.

Nina Pawłowna westchnęła.
„Dlatego nie chciałam o tym od razu rozmawiać. Zawsze chodzi o to, co do ciebie należy. A co z rodziną?”
Tatiana odsunęła talerz.
„Rodzina, Nino Pawłowna, polega na tym, żeby pomagać sobie nawzajem, kiedy się da. Nie wtedy, gdy ktoś decyduje za innych i planuje czyjś dom”.
Teściowa próbowała odpowiedzieć, ale Tatiana już wstała.
„Nie do wiary! Jesteście darmozjadami! Planujecie dzielić ze mną mieszkanie?! I nawet nie raczyliście mi powiedzieć, że oczywiście muszę się wyprowadzić!”
„Tania!” zaprotestował Igor.
„Co, «Tania»? Też tam byłaś i liczyłaś, ile pieniędzy z mojego mieszkania trafi do twojej siostry. Rozumiem?”
Igor milczał. „
No więc, oto moja ostateczna decyzja. Mieszkanie nie jest na sprzedaż. Larisa i Artiom się do nas nie wprowadzają. Biuro pozostaje moim biurem, a komórkę lokatorską będę wykorzystywać według własnego uznania
”. „Więc nie zamierzasz nam pomóc?” zapytała Larisa.
„Zaoferowałam, że zapłacę za twój pierwszy czynsz i ta oferta jest nadal aktualna. Możesz wybrać, gdzie chcesz”. „
Nie potrzebuję twojej pomocy!”
„Więc dyskusja skończona”.
Z drugiego pokoju dobiegł głos Artioma:
„Mamo, naprawdę się przeprowadzamy? Moja nauczycielka powiedziała, że ​​będę musiała podać im nowy adres, jeśli zmienię szkołę”.
Wszyscy ucichli.
„Na razie nigdzie się nie przeprowadzamy” – odpowiedziała Larisa.
„Dobrze” – powiedział Artiom. „W grudniu mamy igrzyska olimpijskie”.
Natychmiast wrócił do telefonu.
Tatiana chwyciła torbę.
„Dziękuję za ciasto, Nino Pawłowno. Było pyszne. Ale nie mogę poprzeć tego planu przeprowadzki”.
W drodze do domu jechali w milczeniu.
Igor prowadził, od czasu do czasu ciężko wzdychając.
Tatiana patrzyła przez okno. Była w bardzo złym humorze, ale nie zamierzała rozpamiętywać zapomnianych kłótni.
Kiedy dotarli do domu, jej mąż jako pierwszy przerwał ciszę.
„Zraniłaś moją matkę”.
„A mnie… nie skrzywdziłaś?”
„Nigdy nie zamierzałam sprzedać mieszkania bez twojej zgody”.
„To dlaczego rozmawialiście o tym, kiedy je sprzedać?”
„Bo chciałam wiedzieć, czy to w ogóle możliwe”.
„Coś odkryłaś?”

Kliknij następną stronę, aby czytać dalej 👇