Nastolatek skazany na 452 lata więzienia? Prawda kryjąca się za viralowym nagłówkiem

W decyzji uznano, że nawet poważne przestępstwo inne niż zabójstwo nie powinno automatycznie przekreślać każdej realnej możliwości ewentualnego zwolnienia.

Co ważne, nie gwarantowało to wolności.

Osoba taka nadal może odbyć długotrwałą karę więzienia.

Wymagania konstytucyjne dotyczyły dostępności realnej możliwości wykazania dojrzałości i rehabilitacji.

2012: Miller przeciwko Alabamie

W 2012 r. Sąd poszedł dalej.

W sprawie Miller v. Alabama sąd uznał, że obowiązkowe wyroki dożywotniego pozbawienia wolności bez możliwości zwolnienia warunkowego dla nieletnich przestępców są niezgodne z konstytucją.

Obowiązkowy wyrok nie pozostawia sędziemu żadnej swobody w zakresie brania pod uwagę okoliczności konkretnego oskarżonego.

W ramach takiego systemu dwaj nastolatkowie skazani na podstawie tego samego prawa mogą otrzymać identyczne wyroki dożywocia, pomimo znacznych różnic w wieku, dojrzałości, pochodzeniu rodzinnym, udziale w przestępstwie lub potencjale resocjalizacyjnym.

Sąd uznał, że procedury wydawania wyroków skazujących muszą uwzględniać młody wiek sprawcy przed wymierzeniem najsurowszej możliwej kary.

2016: Montgomery przeciwko Luizjanie

W 2016 r. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że norma konstytucyjna ustanowiona w sprawie Miller ma zastosowanie wstecz.

Oznaczało to, że osoby, które już otrzymały obowiązkowe wyroki dożywotniego pozbawienia wolności bez możliwości ubiegania się o zwolnienie warunkowe, mogły potencjalnie ubiegać się o ulgę.

Dla niektórych wyrok ten otworzył możliwość ponownego wydania wyroku lub rozważenia zwolnienia warunkowego po kilkudziesięciu latach spędzonych w więzieniu.

Nie spowodowało to automatycznego uwolnienia wszystkich dotkniętych chorobą osób.

Sądy i stany nadal muszą ustalić, w jaki sposób wdrożyć ochronę konstytucyjną.

2021: Jones kontra Missisipi

W 2021 r. sytuacja prawna stała się bardziej skomplikowana.

W sprawie Jones v. Mississippi Sąd Najwyższy orzekł, że sędzia wydający wyrok nie ma konstytucyjnego obowiązku dokonania odrębnego ustalenia faktycznego, że nieletni jest trwale niezdolny do resocjalizacji, przed wymierzeniem kary dożywocia bez możliwości zwolnienia warunkowego.

Orzeczenie utrzymało zakaz obowiązkowego orzekania wobec nieletnich kar dożywotniego pozbawienia wolności bez możliwości ubiegania się o zwolnienie warunkowe, dopuszczając jednocześnie kary uznaniowe w okolicznościach, w których zezwala na to prawo stanowe.

Łącznie te pięć orzeczeń obrazuje napięcie między uznaniem rozwoju młodzieży a utrzymaniem uprawnień sądowych do wymierzania surowych kar za poważne przestępstwa.

Dlaczego dożywocie dla nieletnich bez możliwości zwolnienia warunkowego pozostaje kontrowersyjne

Dożywocie dla nieletnich bez możliwości zwolnienia warunkowego, często określane skrótem JLWOP, oznacza, że ​​osoba, która popełniła przestępstwo przed ukończeniem 18 roku życia, otrzymuje wyrok dożywocia bez zwykłej możliwości ubiegania się o zwolnienie warunkowe.

Kara ta jest jedną z najsurowszych w amerykańskim systemie wymiaru sprawiedliwości.

Dla osoby skazanej w wieku 16 lub 17 lat może to oznaczać spędzenie kilkudziesięciu lat w więzieniu bez żadnej przewidzianej możliwości wykazania się resocjalizacją.

Kliknij następną stronę, aby czytać dalej 👇