Rodzice się starzeją.
Przyjaciele się wyprowadzają .
Dzieci i młodsi krewni się zmieniają.
W przypadku osób odbywających karę bez możliwości zwolnienia warunkowego straty te pojawiają się wraz ze świadomością , że zwolnienie może nigdy nie być brane pod uwagę.
Jednakże osobiste trudności związane z uwięzieniem należy również rozumieć w kontekście cierpienia odczuwanego przez ofiary .
Poważne przestępstwa mogą sprawić , że rodziny będą pogrążone w żałobie do końca życia .
Przestępstwo śmiertelne może pozbawić rodziców dziecka , dzieci rodzica lub całą społeczność kogoś , kogo kochali .
Osoby, które przeżyły, mogą doświadczyć długotrwałej traumy, trudności finansowych i głębokich zawirowań.
Dyskusja na temat rehabilitacji nigdy nie powinna traktować tych konsekwencji jako kwestii drugorzędnych.
Wyzwaniem jest uznanie obu rzeczywistości , nie udając , że się wzajemnie wykluczają .
Możliwość zmiany zachowania młodego przestępcy nie jest w stanie zniwelować wyrządzonych szkód .
Podobnie , uznanie cierpienia ofiary nie rozwiązuje automatycznie wszystkich kwestii dotyczących proporcjonalności wyroku .
Sprawiedliwość wymaga starannego podejścia do obu kwestii.
Czy młodzi ludzie , którzy popełnili poważne przestępstwa, mogą się zmienić?
Jednym z najmocniejszych argumentów przemawiających za ponownym rozpatrzeniem ekstremalnie surowych wyroków dla nieletnich jest możliwość długoterminowej przemiany osobistej .
Osoba , którą staje się czterdziestolatka , może znacząco różnić się od osoby, którą była w wieku 16 lat.
W miarę upływu dziesięcioleci jednostki mogą wypracować większą stabilność emocjonalną , dokonać refleksji nad swoim dotychczasowym zachowaniem, zdobyć wykształcenie i nabyć umiejętności, których brakowało im w okresie dojrzewania.
Niektórzy zaczynają rozumieć konsekwencje swoich czynów w sposób , którego nie mogli w pełni docenić , gdy byli młodsi .
Inni mogą uczestniczyć w leczeniu, programach zawodowych lub mentoringu.
Żaden z tych wyników nie jest gwarantowany.
