Część 3
Wybuchł chaos, ale ja nie zrezygnowałam z siedzenia.
Na tym polegała różnica między Richardem a mną. On potrzebował hałasu, żeby poczuć się potężnym. Ja potrzebowałem dowodu.
„Porządek!” – zagrzmiał sędzia Halpern.
Adwokat Richarda wnioskował o przerwę. Wniosek został odrzucony.
Sloane została wyprowadzona, tusz do rzęs spływał jej po idealnej twarzy, krzycząc, że Richard obiecał jej mieszkanie, samochód, pierścionek, życie. Jego matka próbowała pójść za nim, ale Richard złapał ją za nadgarstek.
„Napraw to” – powiedział.
Spojrzała na niego, jakby stał się czymś drogim i zepsutym.
„Mówiłam ci” – szepnęła – „nigdy nie dawaj kobiecie powodu do czytania”.
Sędzia Halpern przeczytał klauzulę dwa razy. Następnie umowy uzupełniające. Następnie podpisy.
Richard patrzył prosto przed siebie, zaciskając szczękę tak mocno, że na jego skroni zaczęła pulsować żyła.
Na koniec głos zabrał sędzia.
Sąd uznaje umowę przedmałżeńską za wykonalną tylko w takim zakresie, w jakim jej warunki przepadku są również wykonalne. Udokumentowane cudzołóstwo pana Vale'a, ukrywanie wydatków, roztrwonienie majątku i próba pozbawienia pani Vale jej w złej wierze spełniają przesłanki określone w artykule dwunastym.
Richard podskoczył.
„To moja firma.”
Sędzia Halpern uderzył młotkiem.
„To była twoja kontrola nad głosowaniem”.
Słowa te uderzyły niczym ostrze.
Miriam stała obok mnie, spokojna jak zima.
Sędzia kontynuował: „Ze skutkiem natychmiastowym akcje z prawem głosu, będące w posiadaniu Richarda Vale, zostają przeniesione na fundusz powierniczy dla nienarodzonego dziecka Richarda i Caroline Vale. Caroline Vale zostaje mianowana jedynym powiernikiem, z pełnym prawem głosu do momentu osiągnięcia przez dziecko wieku określonego w umowie zarządzającej”.
Twarz Richarda pociemniała.
Nie czerwony. Nie wściekły.
Pusty.
