„O czym myślisz?”
„Udajemy, że wdajemy się w ogromną kłótnię o zakwaterowanie. Zmuszamy Harrisona, żeby się poddał i pojechał na trudną, męską wyprawę z kumplami. A ty i ja, zarezerwuję nam luksusowy apartament w pięciogwiazdkowym kurorcie w Key West. Tylko we dwoje. Bez chłopaków, bez gotowania, tylko obsługa pokoju i spa”.
Wpatrywałem się w moją synową. Nie była buntowniczką. Była geniuszem zbrodni.
Stuknęliśmy się pozostałymi kieliszkami z winem. Wojna teściowej oficjalnie dobiegła końca, zastąpiona tajnym sojuszem przeciwko dobrze intencjonowanym męskim rządom.
Aby zrealizować naszą wielką ucieczkę z Key West, Penelope i ja musieliśmy odegrać przed Harrisonem wartą Oscara rolę w rodzinnych sporach. Cel: przekonać go, że jeśli wszyscy troje pójdziemy razem do lasu, skończy się to thrillerem psychologicznym.
Podczas niedzielnego obiadu Penelope celowo nacisnęła przycisk.
„Maeve, naprawdę myślę, że powinniśmy wybrać się na prymitywny kemping. Bez prądu, tylko my i dzika przyroda.”
Natychmiast upuściłem widelec i westchnąłem dramatycznie.
„Prymitywne biwakowanie w moim wieku, Penelope? Chcesz, żebym miał zaostrzony artretyzm? Potrzebuję porządnego łóżka i spa.”
Harrison przeskakiwał wzrokiem między nami, a kropla potu niemal formowała mu się na czole. Rozpaczliwie próbował interweniować.
„Hej, może znajdziemy jakieś rozwiązanie pośrednie, na przykład ładną chatkę.”
„Nie ma miejsca na kompromis” – warknęła Penelope, podskakując i udając kompletną frustrację. „Skoro nie możemy się dogadać nawet w sprawie dachu, to może po prostu zabierz swoich kumpli ze studiów, Harrison. Niech Maeve i ja zostaniemy i same się dogadamy”.
Zakończyłem ciężkim, rozczarowanym potrząśnięciem głowy.
Harrison całkowicie się poddał. Tego samego wieczoru wysłał SMS-a do przyjaciół, niezmiernie uradowany, że ratuje matkę i żonę przed weekendem biernej i agresywnej wojny.
W chwili, gdy Harrison odwrócił się, żeby iść do kuchni, Penelope rzuciła mi ostre mrugnięcie przez lustro w salonie. Przygryzłam wargę, żeby nie wybuchnąć płaczem.
Mając prawie 70 lat, zdałam sobie sprawę, że granie monstrualnej teściowej na scenie to prawdziwa frajda, zwłaszcza gdy synowa jest reżyserką.
Harrison wyruszył w piątek wczesnym rankiem z plecakiem wielkości lodówki, gorąco prosząc nas, abyśmy spróbowali znaleźć jakiś wspólny język, póki mnie nie będzie.
W chwili, gdy jego ciężarówka odjechała z podjazdu, przed moim domem zatrzymała się Penelope. Miała na sobie ogromne okulary przeciwsłoneczne i prowadziła kabriolet pożyczony od koleżanki.
„Ruszamy w drogę, Maeve!” krzyknęła, całkowicie zapominając o formalnym charakterze mamy.
Kilka godzin później przejeżdżaliśmy autostradą Overseas Highway do Key West, otoczeni olśniewającym słońcem i orzeźwiającym zapachem słonego oceanu.
Penelope zarezerwowała niesamowity apartament z widokiem na ocean.
