Przez pierwsze kilka tygodni wydawał się szczerze podekscytowany faktem zostania ojcem. Robił zdjęcia, przedstawiał dzieci krewnym i z dumą oznajmiał wszystkim, że został ojcem trójki dzieci.
Ale rzeczywistość szybko nadeszła.
Trójka noworodków oznaczała trzy harmonogramy karmienia, trzy komplety pieluch, trzy małe ciałka wymagające uwagi i bardzo mało snu.
Nawet gdy jedno dziecko się uspokoiło, inne zaczynało płakać.
Czasami płakali wszyscy troje jednocześnie.
Pamiętam, że pewnej nocy Luna potrzebowała karmienia, Soleil miała wypadek z pieluchą, a Bodhi nie chciał spać.
Stałam w pokoju dziecięcym z jednym dzieckiem na rękach, drugie płakało w kołysce, a w kuchni podgrzewałam butelkę.
Zadzwoniłem do Ryana.
"Czy możesz mi pomóc na chwilę?"
Stał w drzwiach, wyglądając na wyczerpanego.
"Co się stało?"
„Czy możesz zająć się Bodhim, podczas gdy ja będę zmieniać Soleil?”
Westchnął.
„Jutro mam wczesne spotkanie.”
Wiem. Potrzebuję tylko pięciu minut.
Z niechęcią podniósł Bodhiego.
Myślałam, że wszystko się poprawi, gdy wróci do pracy i wypracujemy rutynę.
Zamiast tego, to właśnie wtedy dystans między nami zaczął rosnąć.
