Dwa miesiące wcześniej sekrety nie były częścią naszego małżeństwa.
Imiona dla dzieci były następujące.
"To bardzo hojne z jego strony."
„Absolutnie nie” – powiedziałem Markowi.
„Odrzuciłeś to zbyt szybko.”
"Zasugerowałeś Clementine."
Siedzieliśmy na ganku, jego ręka spoczywała na moim sześciomiesięcznym brzuchu.
„To mocna nazwa”.
„Odrzuciłeś to zbyt szybko.”
"Za pomarańczę."
Mark się roześmiał.
Jednak nawet wtedy dźwięk lekko zadrżał mu w piersi.
„Dobrze. Cecelia.”
Spojrzałem na niego.
Jednak nawet wtedy dźwięk lekko zadrżał mu w piersi.
"Cecylio?"
„Moja babcia śpiewała piosenkę, w której było to imię”.
"Mówiłeś, że ona wszystko śpiewała źle."
„Nadal się liczy.”
„To nie jest powód, żeby nadawać imię istocie ludzkiej”.
"To cię rozśmieszyło."
"Mówiłeś, że ona wszystko śpiewała źle."
„Cecelia” – powiedziałem cicho.
Dziecko kopało pod jego ręką.
Brwi Marka uniosły się.
„Widzisz? Głosowała.”
"Kopnęła cię ."
