W czwartek wieczorem udawałam, że zasypiam. Daniel leżał obok mnie przez prawie dwadzieścia minut.
Potem się poruszył. Ostrożnie. Cicho. Wyślizgnął się z łóżka. Poczekałem, aż drzwi sypialni się zamkną.
Potem poszedłem za nim. On pierwszy zszedł na dół. Do swojego biura.
Obserwowałem z ciemnego korytarza, jak otwierał dolną szufladę biurka.
Wyjął małe białe pudełko.
Potem coś metalowego. Schował oba do kieszeni.
Serce zaczęło mi walić. Poszedł na górę.
Prosto do sypialni Lily. Zamknął za sobą drzwi. Stanęłam na zewnątrz.
Na początku nic nie słyszałem.
Wtedy przemówił Daniel.
„Otwórz szerzej.”
Każdy mięsień w moim ciele zamarł.
Następnie rozległ się głos Lily.
„Tato… nie chcę.”
„Jeszcze tylko trochę.”
„Czy możemy przestać?”
