Daniel po cichu opuszczał naszą sypialnię, znikał na korytarzu i wracał po dziesięciu, piętnastu minutach.
Czwartej nocy przestałem pytać. Zacząłem obserwować. W ciągu dnia zachowywał się normalnie.
Ale wokół Lily coś się zmieniło.
Czasami patrzyła na niego i od razu dotykała swoich ust.
Czasami Daniel szeptał:
„Nie teraz.”
Pewnego razu, gdy wszedłem do kuchni, zobaczyłem, jak szybko wkłada do kieszeni małe, białe pudełko.
„Co to jest?”
"Nic."
Uśmiechnął się. Ale jego uśmiech wyglądał na wymuszony.
Potem Lily przestała chcieć deseru. To przeraziło mnie bardziej niż cokolwiek innego.
Nasza ośmioletnia córka uwielbiała słodycze.
Mimo to przez trzy noce z rzędu prawie nic nie jadła po kolacji.
„Boli cię usta?” – zapytałem.
Spojrzała na Daniela zanim odpowiedziała.
To spojrzenie pozostało ze mną.

