„Mój mąż powiedział mi, że straciłam obie ręce w wypadku samochodowym. Uwierzyłam mu. Ale trzy lata później, kiedy poszłam do lekarza z powodu zupełnie innej choroby, zobaczył moje ramiona i zamarł. Potem spokojnie powiedział: «Czy pani mąż mógłby wyjść na kilka minut?». Kiedy zostaliśmy sami, lekarz zamknął drzwi i zapytał: «Kto powiedział pani, że straciła pani ręce w wypadku samochodowym?». Odpowiedziałam: «Mój mąż». Lekarz spuścił głowę i powiedział: «W takim razie panią okłamał…»”

— Zrobiłem wszystko, co mogłem, żeby nigdy się nie dowiedziała. Jeśli kiedykolwiek sobie przypomni, nigdy mi nie wybaczy.

Kiedy weszłam do pokoju, natychmiast się rozłączył.

Od tamtego dnia zaczęłam bać się własnego męża.

Ale najbardziej przerażające odkrycie było dopiero przede mną.

Pewnego ranka, kiedy stałam w kuchni, nagle zakręciło mi się w głowie.

Próbowałam usiąść, ale wszystko pociemniało mi przed oczami.

Chwilę później leżałam na podłodze.

Na szczęście nasz sąsiad, siedemdziesięciojednoletni George, akurat znajdował się na naszym podwórku.

Zobaczył przez otwarte okno, jak upadam, i natychmiast pobiegł mi pomóc.

Kiedy odzyskałam przytomność, George klęczał obok mnie.

— Lily, kochanie, co się stało?

— Nie wiem… Strasznie kręci mi się w głowie.

Natychmiast wezwał pomoc medyczną i pojechał ze mną do szpitala.