CZĘŚĆ 2

Brandon wskazał na teczkę. „Mam dokumenty”.

„Jestem pewien, że tak” – powiedziałem. „W tym tkwi problem”.

Moja prawniczka, Evelyn Price, podjechała za mną trzydzieści sekund później. Wysiadła w szarym garniturze, emanując opanowaniem, które przyprawia o dreszcze ludzi z poczuciem winy.

Brandon zacisnął szczękę. „Dlaczego ona tu jest?”

Evelyn spojrzała najpierw na mężczyznę w granatowym garniturze. „Pan Keller, prawda? Ten kupujący?”

Skinął głową o wiele za szybko.

Otworzyła tablet. „Ciekawe. Bo Keller Holdings zostało rozwiązane w zeszłym roku. A twoja licencja na pośrednictwo w obrocie nieruchomościami została zawieszona po złożeniu skargi na oszustwo elektroniczne”.

Tessa złapała Brandona za ramię. „Co to znaczy?”

„To znaczy, że twój chłopak został oszukany podczas popełniania oszustwa” – powiedziałem.

Brandon warknął: „Nie popełniłem oszustwa”.

Evelyn wręczyła mu kopię prawdziwego aktu własności.

Sześć miesięcy wcześniej, po tym jak Brandon „pożyczył” moje dokumenty własności, aby pomóc w planowaniu podatkowym rodziny, przeniosłem dom na farmę do chronionego funduszu powierniczego. Ziemia nie mogła zostać sprzedana bez zgody trzech powierników, dwóch zawiadomień prawnych i mojego zweryfikowanego podpisu.

Brandon nie miał niczego takiego.

Miał przy sobie starą kserokopię, sfałszowany list autoryzacyjny i arogancję.

Fałszywy nabywca przekonał go do podpisania dokumentów, w których twierdził, że ma pełnomocnictwo do mojego majątku. Następnie Brandon przelał te trzy miliony – nie na ważne konto powiernicze, ale na konto „partnera biznesowego” Tessy, który zniknął tego ranka.

Tessa zbladła. „Mówiłeś, że pieniądze są bezpieczne”.

Brandon zwrócił się do niej. „Mówiłaś, że twój inwestor zajmował się nieruchomościami luksusowymi”.

Zadzwonił telefon Evelyn.

Odpowiedziała, posłuchała, a potem spojrzała na mnie.

„Powiatowa jednostka ds. oszustw jest w drodze” – powiedziała. „A Claro, bank potwierdza, że ​​przelew przeszedł przez konto fikcyjne powiązane z firmą Tessy”.

Tessa szepnęła: „Nie”.

Spojrzałem na brata. „Okradłeś mnie, żeby zaimponować komuś, kto cię okradał”.

Następnie na drogę wjechały dwa pojazdy szeryfa.

Brandon odsunął się od bramy.

Ale brama pozostała zamknięta.