Twarz Wyatta nie drgnęła.
„Był zdruzgotany. Myślał, że go zostawię. Powiedziałam mu, że to najgłupsza rzecz, jaką kiedykolwiek powiedział”. Prawie się uśmiechnęłam. „Zajrzeliśmy do banku spermy. Ale twój tata nienawidził pomysłu obcej osoby. Numeru w katalogu. Chciał wiedzieć, czy ta osoba jest porządna”.
„Więc wybrałeś pana Cole'a.”
Dale zaproponował. To Renata to zasugerowała. Była już w ciąży z Ezrą i powiedziała: „Czy to nie byłoby coś, gdyby byli rodziną?”. Zrobiliśmy to jak należy, przez klinikę Larkmoor. Prawnicy. Dokumenty. Dale zrzekł się wszelkich praw. Zgodził się, że nigdy cię nie zgłosi i nigdy ci o tym nie powie.
„I tata się na to zgodził?”
„Twój tata trzymał cię w ramiona w noc twoich narodzin i płakał mocniej niż ja”. Mój głos się załamał. „Nigdy nie myślał o tobie jak o kimś innym niż o sobie. Kazał mi obiecać, że nigdy się o tym nie dowiesz. Tak bardzo bał się, że spojrzysz na niego inaczej. Że zaczniesz szukać tego drugiego mężczyzny”.
„Więc kłamałeś. Całe moje życie.”
„Tak”. Nie próbowałam tego łagodzić. „Twój tata zmarł sześć lat temu, a ja dotrzymałam danej mu obietnicy, bo to była ostatnia rzecz, jaką mogłam dla niego zrobić. Źle zrobiłam, zwlekając tak długo. Tak mi przykro, kochanie”.
Wyatt odsunął się od stołu i wstał. Podszedł do zlewu, chwycił się krawędzi blatu i wyjrzał przez okno na podwórko, gdzie Graham zbudował mu domek na drzewie, gdy miał siedem lat.
„Czy wszyscy wiedzieli oprócz mnie?”
„Nie. Tylko ja, twój tata, Dale i Renata.”
„Renata”. Zaśmiał się bez cienia humoru. „Robiła mi naleśniki w każdą sobotę. Patrzyła na mnie i Ezrę przy tym samym stole i wiedziała … ”
"Tak."
„A Ezra? Czy Ezra wiedział?”
„Nie od nas. Nigdy od nas. Nie wiem, jak się dowiedział”.
Odwrócił się. Jego oczy znów były wilgotne, ale teraz widać w nich było gniew, i szczerze mówiąc, łatwiej było patrzeć na ten gniew.
„Wiesz, jak to jest usłyszeć to od niego ? Od mojego najlepszego przyjaciela? Na parkingu po ukończeniu studiów, z czapką na głowie?” – podniósł głos. „Powiedział: »No, chyba jesteśmy braćmi«, a ja się z niego zaśmiałem. Powiedziałem mu, że jest dziwakiem. A on po prostu stał i patrzył na mnie, jakby mu mnie było żal”.
