KONSEKWENCJE SPANIA Z OSOBĄ CHORUJĄCĄ NA ŚWIERZB: Ostrzegawcze sygnały, których nigdy nie należy ignorować

  • Poszewki na poduszki.
  • Pościel.
  • Koce.
  • Ręczniki.
  • Bielizna nocna.
  • Często noszone ubrania.

Zazwyczaj nie ma potrzeby wyrzucania materacy, mebli ani całej szafy.

Zwykłe roztocza świerzbu nie są w stanie przetrwać długo poza skórą człowieka.

3. Unikaj dzielenia się przedmiotami osobistymi podczas inwazji

Chociaż główną drogą rozprzestrzeniania się wirusa jest długotrwały kontakt ze skórą, dzielenie się niedawno używanymi przedmiotami osobistymi może czasami przyczyniać się do rozprzestrzeniania się wirusa.

Podczas leczenia należy unikać dzielenia się ręcznikami, odzieżą i pościelą.

Jest to szczególnie ważne w przypadku osób chorych na świerzb, na który składa się dużo większa liczba roztoczy i które niosą ze sobą większe ryzyko transmisji środowiskowej.

4. Zrozum, że zwierzęta domowe nie są źródłem świerzbu u ludzi

Kolejne powszechne nieporozumienie dotyczy zwierząt domowych.

Świerzb ludzki wywoływany jest przez roztocza przystosowane do życia człowieka.

U zwierząt mogą rozwinąć się własne formy świerzbu wywołane przez spokrewnione roztocza, nie są one jednak takie same jak inwazja człowieka.

Kontakt ze zwierzęciem chorym na świerzb może czasami wywołać przejściowe podrażnienie skóry u człowieka, nie powoduje jednak trwałego zarażenia człowieka świerzbem.

Jeśli u Twojego pupila występuje uporczywe swędzenie lub problemy skórne, skonsultuj się z lekarzem weterynarii.