Ethan pomylił moje poświęcenie ze słabością.
Nie wiedział, że trzy tygodnie wcześniej na naszym wspólnym tablecie pojawiło się potwierdzenie rezerwacji hotelu przeznaczone dla jego kochanki.
Patricia nie wiedziała, że zapisałem już kopie każdego podejrzanego przelewu bankowego, każdej okrutnej wiadomości i każdego nagrania z domowych kamer bezpieczeństwa.
Co najważniejsze, żaden z nich nie wiedział, kto jest właścicielem tej nieruchomości.
Wziąłem długopis Ethana.
Jego uśmiech stał się szerszy.
„Zgadza się. Nie utrudniaj tego.”
Skreśliłem bezprawne zrzeczenie się roszczeń finansowych, podpisałem sprostowanie i podpisałem tylko potwierdzenie, że otrzymałem dokumenty.
Ethan ledwo zauważył, co zmieniłam.
Patricia roześmiała się, gdy zakładałem płaszcz.
„Dokąd pójdziesz?” – zapytała. „Twoi rodzice odeszli, porzuciłeś karierę i nie masz nic”.
Moje palce drżały, gdy zapinałam płaszcz.
„Jeśli wyjdziesz za te drzwi” – kontynuowała – „skończysz żebrząc na ulicy”.
Spojrzałem jej prosto w oczy.
„Nie będę bez domu” – powiedziałem. „Ty będziesz – bo ten dom należy do mnie, a twoja eksmisja zaczyna się teraz”.
Po raz pierwszy tego wieczoru Patricia przestała się uśmiechać.
