„Idź do mojego domu!” Nie ma możliwości

– Mówiłem, przestań!

Zamilkłam. Zostałam jeszcze na noc, zanim wyjechałam w tamtym tygodniu – nie z powodu kłótni ani z powodu jakiegoś żalu, który wciąż by we mnie tkwił, a po prostu dlatego, że nie mogłam już dłużej znieść przebywania w pobliżu człowieka, który nie dostrzegł cierpienia własnego dziecka.

Chwyciłam płaszcz.

– Jesteś teraz zadowolona? – zapytał.

– Jadę szukać córki.

– Nie musisz się z nami kontaktować.

Zatrzymałam się w drzwiach.

– Słuchaj, Andriej… nie przejmuj się tym. Ona nie jest już twoją córką.

Wyglądało na to, że do niego nie dotarło.

Cóż, wcale się tego nie spodziewałam.

Zadzwonił telefon.

Numer był nieznany.

Odebrałam.

– Halo?

Połączenie zostało nawiązane.

– Ciociu Marino… tu Artiom…

Serce mi zamarło.

– Artiom? Co się stało? Czy chodzi o Alinę?

– O to akurat nie musisz się martwić…

Potem…Po drugiej stronie płaszczyzny „głowa” planety jest w ruchu – a to najważniejsza rzecz na świecie.

– Artiom, mów! Czy mogę coś zrobić?!

– My… przechodziliśmy przez skrzyżowanie… nie wiem, jak do tego doszło…

Jest tam kilka uchwytów.

– Co się stało?!

– Samochód… wyjechał… Alina…

Znowu zaczął płakać.

Sięgnęłam po telefon, żeby do ciebie zadzwonić.

– Czy ona żyje? Artiom, odpowiedz mi! Czy moja córka żyje?!

– Zabrała ją karetka…

A teraz Andriej siedział na kanapie.

Gdy tylko zobaczyłam własne odbicie, zamarłam z zaskoczenia.

– Co się stało?

I nie ma się czym martwić.

Otrzymana wiadomość:

– My… przechodziliśmy przez jezdnię… Alina upadła. Nie widzieliśmy, jak to się stało… Jestem w szoku, że tego nie zauważyliśmy…

– Gdzie jesteście?!

Przyszło połączenie z podanego adresu; odebrałam i zanotowałam szczegóły.

Zakończyłam rozmowę.

Andriej należał do miasta.

– Marina, co teraz będzie?

Spojrzałam na niego.

– Twoja córka została potrącona przez samochód.

Zbladł.

– Kto…?

– Zabrali ją do szpitala.

Minęło kilka sekund.

Potem chwycił kurtkę.

– Gdzie ona jest?

Śruby zostały pomyślnie usunięte.

Trzeba mieć oko na to urządzenie; nie ma potrzeby oglądać telewizji.

Ruszyłam za nim.

W samochodzie Andriej kilkakrotnie próbował dodzwonić się do Artioma, ale nikt nie odbierał.

Please click on the next page to continue reading 👇